Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DOCUMENTARY FILM. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα DOCUMENTARY FILM. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Είναι τελικά ο Παρθενώνας Ανθρώπων Έργο ?


Κατοικήθηκε τη Λίθινη εποχή από τους Πελασγούς, κατόπιν, στους Μυκηναϊκούς χρόνους έγινε μια μικρή πόλη - κράτος, οχυρωμένη από περιμετρικό ισχυρό τείχος, για την προστασία του. 
επάνω φωτό: Μυκηναϊκή Περίοδος 

Από το 1200 π.χ. άρχισαν να κτίζονται στην κορυφή τα ιερότερα κτίρια. Τα πρώτα προπύλαια έγιναν την εποχή του Πεισίστρατου, αλλά καταστράφηκαν από την εισβολή των Περσών όπως και όλα τα άλλα ιερά το 480 π.Χ.
Ο λόγος για έναν "πέτρινο λόφο". Έναν "βράχο" που οι Αθηναίοι τον έκαναν ιερό.

Η περσική κατάκτηση της Αθήνας το 480-479 π.Χ. οδήγησε σε εκτεταμένες καταστροφές σε όλη την πόλη... 

Η πραγματική εικόνα της Αγοράς στην έναρξη της Κλασικής περιόδου (479 π.Χ.), μετά την αποχώρηση των Περσών ήταν μια σειρά από ερειπωμένα κτήρια, που είχαν υποστεί ανεπανόρθωτες καταστροφές... 
Η Αθήνα πια ήταν η "Πόλις των ερειπίων". Ιδιαίτερα τα κτήρια της δυτικής πλευράς που καταστράφηκαν ολοσχερώς. 
Τα πηγάδια του βράχου κλείνουν, σφραγίζονται σχεδόν όλα με κεραμικό υλικό που προέρχεται από την περίοδο 500-480 π.Χ. 

Μετά το 480 π.Χ., ο Θεμιστοκλής και μετέπειτα ο Κίμωνας αναλαμβάνουν τη διευθέτηση ενός νέου διοικητικού κέντρου για την Αθήνα...

Δημιουργούνται μια σειρά κτήρια διοικητικού και θρησκευτικού χαρακτήρα: 

- Η Θόλος χτίζεται γύρω στο 465 π.Χ., προκειμένου να στεγάσει τους πρυτάνεις. 

- Το Νέο Βουλευτήριο αναλαμβάνει τη θέση του Παλαιού, το οποίο μετατρέπεται σε τόπο φύλαξης των αρχείων του κράτους και χώρο λατρείας της Μητέρας των Θεών. 

- Στη βόρεια πλευρά: η Βασίλειος Στοά ξαναχτίζεται με το αυθεντικό υλικό των ετών του 550-500 π.Χ. και το ίδιο ο Βωμός των Δώδεκα Θεών, που ξαναχτίζεται λίγο μετά το 480 π.Χ. 

Υστερορρωμαϊκή οχύρωση δυτικά των Προπυλαίων,
όπου ανοίγονταν δύο πύλες, μία προς δυσμάς
(πύλη Beulé) και μία δεύτερη νοτίως της πρώτης,
κάτω από τον πύργο της Νίκης.
Ακόμα, η περίφημη Ποικίλη Στοά από το γαμπρό του Κίμωνα, τον Πεισιάνακτα, και στολίζεται με ζωγραφικά έργα μεγάλης αξίας από τον Πολύγνωτο, το Μικίωνα και τον Πάναινο.

- Τα κτήρια της ανατολικής πλευράς έχουν δικαστική χρήση. Αντίθετα... 
- στη νότια οικοδομείται γύρω στο 430 π.Χ. η Νότια Στοά Ι, όπου τελούνται συσσίτια. 
- Άλλα κτήρια της ίδιας περιόδου είναι η Στοά του Ελευθερίου Διός και το Νομισματοκοπείο.

Η πόλη τώρα εντάσσεται στο οικοδομικό πρόγραμμα του Περικλή... Χτίζεται ο περίφημος ναός του Ηφαίστου και της Αθηνάς Εργάνης, το λεγόμενο «Θησείο», λίγο μετά το 450 π.Χ. 


Με την επιστασία του Φειδία, 
επί Περικλή επανακτίζονται τα πασίγνωστα οικοδομήματα, θαυμαστά για την αρχιτεκτονικής τους.

Ο Παρθενώνας το πιο σημαντικό από τα κτήρια της Ακρόπολης με σχεδιαστές και εκτελεστές τον Ικτίνο και τον Καλλικράτη (πιθανόν σε σχέδια του Φειδία). 

Τα προπύλαια και το Ερεχθείο με τις Καρυάτιδες, που σχεδιάστηκαν και κτίσθηκαν από τον Μνησικλή.

Ο ναός της Απτέρου Νίκης που κτίστηκε από τον Καλλικράτη. 

Την ίδια εποχή χτίζεται το θέατρο του Διονύσου, το Ωδείο του Περικλή και το ιερό του Ασκληπιού. Πολύ αργότερα κτίζεται το θέατρο του Ηρώδου του Αττικού.

"... Ηταν ο κεντρικός πυρήνας μιας ανώτερης αντίληψης. Η "φυσική" -μαρμάρινη- ενσάρκωση των αξιών τους, των πεποιθήσεων τους, των μύθων τους, της ιδεολογίας τους, η Ακρόπολη   με τα κτίσματα γύρω από το βράχο και πάνω σ' αυτόν... με κυρίαρχο τον Παρθενώνα...", λέει ο ερευνητής καθηγητής και μελετητής Τζέφρι Χέργουντ (Jeffrey M. Hurwit).'

Η είσοδος της ακρόπολης κατά την κλασσική περίοδο
Μετά τα μέσα του 5ου αι. π.Χ., η Αγορά της Αθήνας οργανώνεται ως το διοικητικό κέντρο μιας δημοκρατίας, η οποία αποτελούσε ταυτόχρονα και το κέντρο μιας «αυτοκρατορίας». Η μεγαλοπρέπεια των κτηρίων της Ακρόπολης δε γίνεται αισθητή στο χώρο της Αγοράς. 

Σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις κάποια μνημεία διακρίνονται για την πολυτέλειά τους, όπως για παράδειγμα η Στοά του Ελευθερίου Διός.

Δραματικά τα γεγονότα που ακολουθούν... 
Ο πελοποννησιακός Πόλεμος, το ολιγαρχικό πραξικόπημα του 411 π.Χ., η πτώση της Αθήνας στους Σπαρτιάτες το 404 π.Χ. και η τυραννία των τριάκοντα.


Το Πρόπυλο*, σε σχέδια του Μνησικλή, η μνημειακή είσοδος από όπου ο προσκυνητής περνάει κατευθυνόμενος προς τον ιερό περίβολο και τα μεγάλα μνημεία του Βράχου, δείγμα μεγάλης αρχιτεκτονικής σύλληψης που επηρέασε όχι μόνο σύγχρονές του αλλά και μεταγενέστερες δημιουργίες, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ λόγω Πελοποννησιακού Πολέμου.

Χίλια χρόνια μετά αυτή η αρχαία είσοδος σφραγίζεται... 

Το Πρόπυλο κλείνει. Για να ανέβει κάποιος στον Παρθενώνα το 1388 πρέπει να περάσει από έναν ελικοειδή δρόμο που καταλήγει στο πίσω μέρος της σημερινής εισόδου. Η Αθήνα είναι στην κυριαρχία των Φράγκων και τα προπύλαια...


...μετατρέπονται τώρα σε παλάτι-οικία των Ατσαγιόλι, προσθέτοντας κι ένα καθολικό εκκλησάκι ! 

Έξω από τα προπύλαια οικοδομείται και ο ψηλός φράγκικος πύργος που κατόπτευε όλη την πόλη.

Αυτή η θέα εντυπωσίασε τόσο τον Μακιαβέλι (Niccolo Machiavelli), της ίδια οικογένειας, που τον έκανε να γράψει: 
"Θεέ μου... δεν έχεις δει ποτέ σου χώρα πιο ωραία από αυτή, ούτε πιο ωραίο κάστρο !".  

Η Αθήνα μετονομάζεται σε Δουκάτο των Αθηνών, στο οποίο βασιλεύει η διάσημη οικογένεια της Φλωρεντίας Ατσαγιόλι (το όνομά της από το εμπόριο ατσαλιού), για 73 χρόνια μέχρι να παραδώσουν την σκυτάλη στους επόμενους κατακτητές, τους Οθωμανούς. 

"Ο Παρθενώνας είναι το μεγαλύτερο μνημείο και το μεγαλύτερο ιερό στη μεγαλύτερη πόλη της κλασσικής Αθήνας" λέει ο καθηγητής Τζέφρι Χέργουντ. 

Ολοκληρώνεται το 432 π.Χ. ώς η μέγιστη έκφραση των Αθηναϊκών Ιδανικών. Του Δίκαιου έναντι του άδικου, του Πολιτισμού έναντι της βαρβαρότητας, της Τάξης έναντι του χάους. 
Ο ναός διακοσμείται με μυθολογικές νικηφόρες νίκες. Κι ίσως για πρώτη φορά σε ελληνικό ναό οι Αθηναίοι, σαν κοινοί θνητοί απεικονίζονται στο πλάι των θεών.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το ανθρώπινο μυαλό ακόμα δεν μπορεί να δεχτεί σαν έργο ανθρώπων τον Παρθενώνα μη μπορώντας να απαντήσει σε τόσα ερωτηματικά κατασκευής, που μοιραία γεννιούνται...


Τα μυστικά του Παρθενώνα


Το εκπληκτικό ντοκιμαντέρ του PBS με τίτλο: "Secrets of the Parthenon" (τα μυστικά του Παρθενώνα) αναλύει τον τρόπο που χτίστηκε ο περίφημος Παρθενώνας...




____________________________________________________________________________


* Πρόπυλο, Το βιβλίο "Τα Προπύλαια της Αθηναϊκής Ακρόπολης" του αρχιτέκτονα Τάσου Τανούλα είναι αφιερωμένο στην οικοδομική ιστορία των προπυλαίων από το 437 π.Χ. που άρχισαν να κτίζονται από το Μνησικλή, ως σήμερα που οι αρχαιολόγοι και οι αρχιτέκτονες της Επιτροπής Ακροπόλεως μελετούν και επιχειρούν την αποκατάσταση των μνημείων που επί 25 αιώνες στεφανώνουν το ιερό Βράχο. 
"Ιωνικούς κίονες στο εσωτερικό κτηρίων δωρικού ρυθμού είχε ήδη εφαρμοστεί και αλλού, στα Προπύλαια όμως ο επισκέπτης μπορούσε να δει, για πρώτη φορά, και τους δύο ρυθμούς ταυτόχρονα, σε άμεση παράθεση, εναρμονισμένους στο ίδιο κτήριο" αναφέρει ο συγγραφέας, "

Από όλα τα μνημεία της Ακρόπολης, τα Προπύλαια, τουλάχιστον για τον κοινό επισκέπτη, είναι τα πιο "αδικημένα". Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Παρθενώνας είναι το σημαντικότερο μνημείο που δεσπόζει επάνω στο Βράχο. Μετά έρχεται το Ερέχθειο όπου η γοητεία της χθόνιας λατρείας σε συνδυασμό με τις θελκτικές Κόρες της πρόστασης μαγνητίζουν τη φαντασία μας ενώ ο ναός της νίκης μένει σχετικά έξω από τον οπτικό άξονα του προσκυνητή κατά την είσοδό του. 


  Scholeio.com  

HOME, Το Σπίτι μας


Ζ
ούμε σε εξαιρετικούς καιρούς, κάποιοι τους λένε μοναδικούς αλλά με την αρνητική του πλευρά. 
Οι επιστήμονες μας λένε ότι έχουμε 10 χρόνια περιθώριο για να αλλάξουμε τον τρόπο που ζούμε, να αποτρέψουμε την εξάντληση των φυσικών πόρων και την καταστροφική εξέλιξη του κλίματος της Γης.

Το διακύβευμα είναι υψηλό για εμάς και τα παιδιά μας. Ο καθένας από μας θα πρέπει να συμμετέχει στην προσπάθεια, και το HOME έχει σχεδιαστεί για να στείλει ένα μήνυμα κινητοποίησης, προς τα έξω, στο κόσμο, σε κάθε ανθρώπινο ον.

Για το σκοπό αυτό, το
HOME πρέπει να είναι δωρεάν.  Αυτό το έκανε δυνατό, ο όμιλος PPR, ο διανομέας η EuropaCorp, δεσμεύθηκε κι εκείνη επίσης να μην έχει κανένα κέρδος εφ' όσον το HOME είναι μια ταινία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Το HOME έχει γίνει για εσάς: μοιραστείτε το! Και ενεργήστε για τον πλανήτη.

Yann Arthus-Bertrand
HOME επίσημη ιστοσελίδα
http://www.home-2009.com
Το PPR είναι υπερήφανο για να υποστηρίξει 
HOME
http://www.ppr.com
HOME είναι μια ταινία αντισταθμίσει άνθρακα
http://www.actioncarbone.org
Περισσότερες πληροφορίες για τον πλανήτη
http://www.goodplanet.info
αξιολόγηση Partner:   Όχι περιεχόμενο για ενηλίκους
Ημερομηνία κυκλοφορίας:  2009
Χρόνος τρεξίματος:  1:33:18
Γλώσσα  Αγγλικά
Ηθοποιός:  Glenn Close (voice-over)
Διευθυντής:  Yann Arthus-BERTRAND
Οι παραγωγοί:  EUROPACORP (Λικ Μπεσόν) ELZEVIR FILMS (Denis καρότο)
συγγραφείς:  Isabelle DELANNOY Yann Arthus-BERTRAND Denis Κάροτ γεν LE VAN Τιούφικ
Κατηγορία:  ντοκιμαντέρ Οικογένεια
Αδεια:  Πρότυπο Άδεια YouTube





We are living in exceptional times. Scientists tell us that we have 10 years to change the way we live, avert the depletion of natural resources and the catastrophic evolution of the Earth's climate.
The stakes are high for us and our children. Everyone should take part in the effort, and HOME has been conceived to take a message of mobilization out to every human being.

For this purpose, HOME needs to be free. A patron, the PPR Group, made this possible. EuropaCorp, the distributor, also pledged not to make any profit because Home is a non-profit film.
HOME has been made for you : share it! And act for the planet.

Yann Arthus-Bertrand

HOME official website
http://www.home-2009.com
PPR is proud to support HOME
http://www.ppr.com
HOME is a carbon offset movie
http://www.actioncarbone.org
More information about the Planet
http://www.goodplanet.info
Partner rating
No mature content

Release date: 2009
Running time: 1:33:18
Language: English
Actor Glenn Close (voice-over)
Director Yann ARTHUS-BERTRAND
Producers EUROPACORP (Luc BESSON) ELZEVIR FILMS (Denis CAROT)
Writers Isabelle DELANNOY Yann ARTHUS-BERTRAND Denis CAROT
Yen LE VAN Tewfik FARES
Category Documentary Family
License: Standard YouTube License



  Scholeio.com  

Η Παγκόσμια Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη από τη Google στο κενό... προς το παρόν?




Υλοποιώντας το όνειρο της Ανθρωπότητας ή Δημιουργία μονοπωλίου


Το 2002, η Google ξεκίνησε να υπογράφει συμφωνίες με διάφορες πολύ γνωστές βιβλιοθήκες του κόσμου. Η ολοφάνερη πρώτη αιτία που η Google ξεκίνησε αυτό το γιγαντιαίο εγχείρημα που τελικά θα συμπεριελάμβανε ψηφιοποίηση 10 εκατομμυρίων βιβλίων ήταν η διάθεση και διάχυση της γνώσης παγκόσμια.

Ένας λιγότερο όμως φανερός στόχος, υποστηρίζεται και μάλλον είναι λογικό να είναι έτσι, ήταν η χρήση των ψηφιακών αυτών δεδομένων για την περαιτέρω ανάπτυξη των δυνατοτήτων των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης. 


Μην ξεχνάμε ότι, ενώ η δραστηριότητα της Google ως εταιρίας είναι πολυεπίπεδη, ο κύριος άξονας της, και η μεγάλη κερδοφορία από τις διαφημίσεις, είναι ακόμα η μηχανή αναζήτησης Google. Και οι μηχανές αναζήτησης σήμερα είναι πολύ έξυπνες. Χρησιμοποιούν πτυχές τεχνητής νοημοσύνης αναμφισβήτητα για να μας καταλαβαίνουν καλύτερα.

Το σκανάρισμα βιβλίων, το copyright και 
οι αντιδράσεις των συγγραφέων / εκδοτών


Η Google σκάναρε μεν 10.000.000 βιβλία, άρχισαν τότε να αντιδρούν οι -εν ζωή- συγγραφείς επικαλούμενοι δικαιώματα από τα ισχύοντα copyright. περισσότερο από 6 εκατομμύρια αυτών των βιβλίων είχαν περιορισμούς copyright σε ισχύ. Το 2005 είχαμε μηνύσεις προς τη Google από οργανισμούς όπως το Authors Guild of America (συγγραφείς) και το Association of American Publishers (εκδότες).

Τρία χρόνια διαπραγματεύσεων και δικαστηρίων και $125 εκατομμύρια κόστισε στην εταιρία Google ο "τελικός" -όπως πιστευόταν τότε συμβιβασμός / διακανονισμός με αμερικανούς συγγραφείς και εκδοτικούς οίκους. Το θέμα είναι ότι έτσι, το site Google Books (Βιβλία Google) θα αποκτούσε μεγάλη ισχύ, θα γινόταν ουσιαστικά μια -εν μέρει- εμπορική παγκόσμια βιβλιοθήκη-μονοπώλιο. 

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ξεκίνησε τότε έρευνα anti-trust.

Τελικά, το 2011 ένας αμερικανός δικαστής ακύρωσε την παραπάνω συμφωνία. 
Το ντοκυμαντέρ "Google and the World Brain", του βραβευμένου σκηνοθέτη Ben Lewis, είναι μια ταινία για την ιστορία του πιο φιλόδοξου σχεδίου της Google, την υπηρεσία Google Books και των ανθρώπων που προσπαθούν να το εμποδίσουν.

Στην ταινία, κατά IMDB, εμφανίζεται ο Sergey Brim -συνιδρυτής της Google- και άλλοι άνθρωποι της εταιρίας, συγγραφείς, εκπρόσωποι βιβλιοθηκών, του Writer's Guild of America Κλπ

Μια ταινία για τα όνειρα, τα διλήμματα και τους κινδύνους του Διαδικτύου.




Το ντοκιμαντέρ «Google and the world brain», είναι μια ταινία για την ιστορία του πιο φιλόδοξου σχεδίου της Google, την υπηρεσία Google Books και των ανθρώπων που προσπαθούν να το εμποδίσουν.

Η Google Books, είναι ένα πρωτοφανές πρόγραμμα της Google, που σκοπό έχει να αποτυπώσει ηλεκτρονικά όλα τα βιβλία, υλοποιώντας έτσι το όνειρο της Ανθρωπότητας για μια παγκόσμια βιβλιοθήκη, η οποία σταμάτησε σ’ ένα... δικαστήριο της Νέας Υόρκης το 2011, έπειτα από μια διεθνή εκστρατεία! 


οι συνεργάτες παραγωγοί και μεταξύ τους η πρώην ΕΡΤ:

POLAR STAR FILMS & BLTV
production
In co-production with
BBC - Nick Fraser
ARTE / ZDF - Martin Pieper
TVE - Andrés Luque
TVC - Jordi Ambrós and Joan Salvat
In association with
LICHTPUNT - Wim Van Rompaey
KNOWLEDGE - Murray Battle
SVT - Emelie Persson
DR 2 - Mette Hoffmann Meyer
NRK - Tore Tomter
VPRO - Nathalie Windhorst
ERT - Ariana Meintana
___________________________

από το www.greekdocumentary.gr/


* Δήλωση : Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.


  Scholeio.com  

Μύθοι των Υπερβορείων βεβαιώνουν, Έλληνες οι πατέρες των Σκωτσέζων




«...  Η μυκηναϊκή και η κρητική (μινωική) κουλτούρα για μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρούνταν προελληνική ή την ονόμαζαν δήθεν "μεσογειακή" κουλτούρα αγνώστου λαού ή λαών. Σήμερα, ουδόλως τίθεται θέμα επιστημονικής αμφισβήτησης ότι αυτή ήταν η αρχαία ελληνική κουλτούρα»  ___  Βλαντιμίρ Σαγιάν, στην τελευταία του έρευνα για την ερμηνεία των ταυροκέφαλων σκυθικών ιερών παραστάσεων 


Πατέρες των Σκωτσέζων... οι Έλληνες

Είναι πολλά τα έπη και πολλές οι παραδόσεις που αναφέρονται στην καταγωγή των
Σκωτσέζων από τους Έλληνες. 

Μια από τις παλαιότερες καταγραφές και ίσως η πιο ενδιαφέρουσα είναι στην Άκτα Σανκτόρουμ, δηλαδή τον βίο των Αγίων της Ιρλανδίας, όπως καταγράφηκε από τον Κόλγκαν τον 11ο αι. στα λατινικά, στο κεφάλαιο που αφορά στη ζωή του Αγίου Καντρού και στο οποίο συνοψίζονται όλες οι παραδόσεις για την καταγωγή των Σκωτσέζων από τους Έλληνες. Αυτό το κείμενο ίσως αποτελεί και την πρωιμότερη εκδοχή των ιρλανδέζικων μιλησιανών μύθων που αναφέρονται σε σχέση και την καταγωγή των Ιρλανδών από Έλληνες.

Στον Βίο του Αγίου Καντρού γράφεται επί λέξη ότι οι Σκωτσέζοι ήταν ένας λαός από τις
περιοχές της Λυδίας της Μικράς Ασίας, στον ποταμό Πακτωλό και από το Χωρισκόν, της
περιοχής Χωρία, οι οποίοι κατά τη γλώσσα και| τη θρησκεία ήταν ελληνικής εθνικότητας
(«lingua et cultu nationeque Graeci»).
Η σκέψη μας αμέσως μπορεί να πηγαίνει ότι στη Λυδία και στον Πακτωλό δεν υπήρχαν
Έλληνες. Μελετώντας όμως πιο προσεκτικά τους σκωτσέζικους μύθους θα διαπιστώσουμε
ότι με τον όρο «Ελλάδα» οι Σκωτσέζοι αναφέρονται στην μινω-μυκηναϊκή επικράτεια. Και
ως «Έλληνες» χαρακτηρίζουν τους Μινωίτες της Κρήτης και της αυτοκρατορίας της, αλλά
και όλους τους Αχαιούς οι οποίοι συμμετείχαν στην μυκηναϊκή ομοσπονδία.

Αυτές οι απόψεις, ότι δηλαδή οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι αλλά και οι κατοπινοί
κλασικοί Έλληνες αποτελούσαν μια ενιαία λαότητα η οποία δεν ήταν χωρισμένη σε
προ-ινδοευρωπαίους και Ινδοευρωπαίους, στην κελτική μυθολογία δεν υφίστανται.
Και παραδόξως οι σύγχρονες επιστημονικές απόψεις έρχονται να καταδείξουν ότι οι
Κρήτες με τη θαλάσσια αυτοκρατορία τους, που εκτεινόταν μέχρι την ιβηρική
χερσόνησο, τον ουκρανικό Νότο, τη μικρασιατική ενδοχώρα και την παλαιστινιακή.


Η Σκωτία είναι συνδεδεμένη με τα κάστρα της, όπως περίπου η Ελλάδα με τους ιερούς τόπους της. Μπορεί να συναντήσει κανείς δεκάδες και εκατοντάδες κάστρα σε διάφορους βαθμούς εγκατάλειψης.

Για τα περισσότερα από αυτά, υπάρχουν θρύλοι με φαντάσματα, τέρατα, μυστηριώδη φαινόμενα και τρομακτικά γεγονότα. 

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί, πέρα από την εκπληκτική ομορφιά των τοπίων, τη μαγεία που περικλείουν οι τόποι αυτοί που συνεχίζουν ακόμη και στη σύγχρονη, ορθολογιστική εποχή μας να ασκούν έντονη γοητεία στους επισκέπτες τους. Μένει να αποκαλυφθούν τα μυστικά που κρύβουν. Στη φωτογραφία βλέπουμε το κάστρο Strom.

Φανταστείτε τώρα το επιβλητικό κάστρο της φωτογραφίας στη μέση μιας αρχαίας λίμνης. Και όμως δεν είναι σκωτσέζικο κάστρο. Είναι η θρυλική και πανάρχαιη Γλα της Βοιωτίας... Εδώ, σύμφωνα με την σκωτική παράδοση, γεννήθηκε, στην ενδιάμεση εποχή μεταξύ της Αργοναυτικής εκστρατείας και του Τρωικού πολέμου, ο φοβερός Γαίθηλος Γκλας, αυτός που έμεινε να τον θυμούνται οι Ιρλανδοί και οι Σκωτσέζοι ως Γκαϊντέλ! γη των Φιλισταίων δεν ήταν προελληνικός πολιτισμός αλλά ελληνικός. 

Γι' αυτό και στην Παλαιά Διαθήκη, στη μετάφραση των Εβδομήκοντα, η λέξη «Φιλισταίος» («φιλιστήν» στα εβραϊκά) μεταφράζεται αλλού ως Κρητικός, αλλού ως Καππαδόκης και αλλού ως Έλληνας... 
Αλλά και γνωστοί επιστήμονες, όπως ο Ρώσος Σεργκέι Ριάπτσικοφ, ισχυρίζονται ότι ο κρητικός εποικισμός της Κριμαίας και του Δον στην πραγματικότητα ήταν ενιαίος με τον μυκηναϊκό και δημιούργησε την υποδομή για την έλευση του ελληνικού αποικισμού. 


Η Ιστορία του Κόσμου, από τους Times

Τέτοιες απόψεις, ότι δηλαδή η κοιτίδα των ινδοευρωπαίων βρίσκεται ανατολικά και δυτικά του Αιγαίου, εκφράζονται και από μεγάλους πλέον επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων. 
Ειδικότερα εμφανίζονται στο βιβλίο των Times, Η Ιστορία του Κόσμου, το οποίο ουσιαστικά παρουσιάζει και συνοψίζει τις τελευταίες θεωρίες για την ιστορία του κόσμου.

Βλέπουμε λοιπόν ότι σύμφωνα και με την ελληνική μυθολογία και με τη σκωτσέζικη   μυθολογία, αλλά και με τις απόψεις την ελληνιστικής εποχής και τις μεσαιωνικές βρετανικές, υπήρξε μια παρουσία ελληνικών λαοτήτων στον βόρειο Εύξεινο Πόντο, στην κυρίως Ελλάδα, στη δυτική, στη νότια και στην κεντρική Ασία και στην Παλαιστίνη, η οποία αποτέλεσε και τη μήτρα μιας μεγάλης εξάπλωσης προς τον ευρωπαϊκό Βορρά και προς την ινδική Ανατολή, μεταξύ του 2000 και του 1000 π.Χ. 

Είναι οι «απαρίθμητοι» της Παλαιάς Διαθήκης, οι Γιαβάνας των Ινδών, οι Γελωνοί των Σκυθών (αυτοί που έφεραν τη λατρεία του θεού -ταύρου Ροντ στους Σλάβους και τους Σκύθες), οι Γραικοί των Βρετανών. Η ιρλανδική μυθολογία μας βοηθάει να κατανοήσουμε αυτό το σχήμα που μέχρι τώρα εξέφραζαν κάποιοι περιθωριακοί ελληνοκεντρικοί ερευνητές.

Στον Βίο του Αγίου Καντρού λοιπόν, Έλληνες τοποθετούνται στη Λυδία, όπως ακριβώς αναφέρεται και στην ελληνική μυθολογία, σύμφωνα με την οποία ο γενάρχης τους, ο Λυδός, ήταν εγγονός του Ηρακλή και της Ομφάλης, πράγμα που πιθανώς να σημαίνει ότι οι Λυδοί ως έθνος είχαν προέλθει από την επιμιξία κάποιων αυτοχθόνων Μικρασιατών με ηρακλειδείς Γραικούς, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί κοντά στον Πακτωλό ποταμό και οι οποίοι κατά παράξενο τρόπο έγιναν γενάρχες των Σκωτσέζων.


Χρησιμοποιούμε εδώ τη λέξη Γραικός συνειδητά, όπως και η ιρλανδική μυθολογία (Greek) γιατί και κατά τον Αριστοτέλη και κατά τον Αλκμάνα και κατά το Πάριο Μάρμαρο, οι Γραικοί είναι οι πατέρες των Ελλήνων ή οι Έλληνες παλαιότερα αποκαλούνταν Γραικοί («Έλληνες το πρότερον Γραικοί καλούμενοι -Γραίκες οι των Ελλήνων μητέρες»). Βέβαια φτάσαμε, οι ημιμαθείς, να ντρεπόμαστε για το όνομα Γραικοί-Greeks ή για το όνομα Γιουνανίδες-Ίωνες, χωρίς ό αναγνωρίζουμε ότι αυτά είναι τα πανάρχαια ονόματα που είχε ο λαός μας, πριν ακόμα στις αφικτυονίες και στους Δελφούς πάρει το ηλιακό, απολλώνιο όνομα Έλληνες.

Το όνομα «Γραικός» μας τιμά πιο πολύ από το «Έλληνας» γιατί συνδέεται με την πανάρχαια ιστορία του αιγαιακού, βαλκανικού και μικρασιατικού χώρου. Και κανείς ξένος δεν μας προσβάλει όταν μας αποκαλεί Γραικούς, αφού έτσι μας συνδέει όχι μόνο με το ελληνικό πολιτιστικό φαινόμενο, αλλά και με το «προελληνικό», μινωικό-πελασγικό και με το βυζαντινό (γριέκ αποκαλούνται όλοι οι βυζαντινοί και οι ελληνορθόδοξοι στη σλαβική γραμματεία, αλλά και Γραικοί αποκαλούνται όλοι οι μη-σλάβοι ορθόδοξοι αλλά και όλοι οι Ουνίτες διεθνώς) και με το νεο-ελληνικό («εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθάνω»).

Αυτοί λοιπόν οι Χωρίσκιοι έφτιαξαν καράβια και πήγαν στη Θράκη, όπου ενώθηκαν με
ανθρώπους της Περγάμου (προφανώς Πισιδούς, οι οποίοι και αυτοί ανήκαν στην κρητική
αυτοκρατορία) και Λακεδαιμονίους. Από εκεί, οδηγημένοι από τον βόρειο άνεμο, πήγαν στην Έφεσσο, στη νήσο Μήλο, στις Κυκλάδες και στην Κρήτη.

Αυτή η διαδρομή δεν είναι καθόλου τυχαία και ίσως είναι μια μακρινή ανάμνηση της προετοιμασίας κάποιας εκστρατείας της κρητικής αυτοκρατορίας προς την Παλαιστίνη και την Αίγυπτο, όπως διασώθηκε στους ιρλανδοσκωτικούς μύθους, μιας εκστρατείας που έμεινε γνωστή στις χιττιτικές, ασσυριακές και αιγυπτιακές πηγές ως η φρικτή και τρομακτική
κάθοδος των λεγομένων Λαών της θάλασσας.



Οι Έλληνες στη Σκωτία

Οι Χωρίσκιοι περάσανε στην αφρικανική θάλασσα και, σύμφωνα πάντα με το κείμενο και
χωρίς άλλες λεπτομέρειες, έφθασαν στις Βαλεαρίδες νήσους και αφού πέρασαν την Ισπανία
και τις στήλες του Ηρακλέους προς την απομονωμένη Θούλη, αποβιβάστηκαν στο Κρουάτσαν Φέλι στην Ιρλανδία. Το νησί, εκείνο τον καιρό, κατοικούσαν οι Πίκτες, τους
οποίους κατανίκησαν σε μια περιοχή που από τότε λέγεται Άρτμαχα. 


Πρόκειται για μια λέξη που παραδόξως θα μπορούσε να έχει ελληνική προέλευση, αφού «μάχα» στα δωρικά είναι η μάχη (οι Λακεδαιμόνιοι μετείχαν στο απόσπασμα αυτό και δεν ξέρουμε αν οι Δωριείς ήταν τελικά άλλο φύλο από τους Αχαιούς Λακεδαιμόνιους, όλα υπό συζήτηση είναι) και το «αρτ» μπορεί να προέρχεται από τη λέξη «άρτος», αλλά και τη λέξη «άρτηση» που σημαίνει τροφή, αφού κατά τον μύθο αυτό, οι εισβολείς πολέμησαν τους Πίκτες μαγεμένοι από το μέλι και το γάλα που έρεε στην περιοχή τους.

Οι Έλληνες κατέλαβαν την περιοχή μεταξύ του Λοχ Έρνε και του Έθιοχ, μετά πήραν το Κιλντέαρ και το Κορκ και έφτασαν και πολιόρκησαν το Μπάνγκορ. Πολλά χρόνια μετά πέρασαν απέναντι στη Σκωτία, στην περιοχή της Ρόσιας, κοντά στον ποταμό Ρόσι και κατέλαβαν τις πόλεις Ρέγκνομαθ και Μπέλεθορ. 


Στην αρχή ονόμασαν τη χώρα τους Χωρισκία αλλά μετά την αποκάλεσαν Σκωτία, επειδή ο αρχηγός των εισβολέων ήταν ο Λακεδαιμόνιος Νέωλος, ο οποίος παντρεύτηκε την Αιγύπτια κόρη Σκώτα, όταν οι εισβολείς είχαν παραμείνει για ένα διάστημα στην Αίγυπτο. Αυτό είναι και μια εισαγωγική καταγραφή των μύθων, τους οποίους θα παρουσιάσουμε πιο κάτω και είναι σαφέστατοι όσον αφορά στα πρόσωπα και τα πράγματα.

Ποιοι ήταν όμως οι Πίκτες που οι Έλληνες συνάντησαν στην Ιρλανδία και τη Σκωτία;
Είναι ένας από τους πιο παράξενους λαούς της αρχαιότητας. Ονομάστηκαν έτσι από τους
Ρωμαίους, επειδή ήταν γεμάτοι τατουάζ («πίκτουμ» στα λατινικά σημαίνει «ζωγραφίζω»).

Μάλιστα φαίνεται ότι ήταν από τους πιο σκληρούς και πολεμικούς λαούς του κόσμου. Δεν
ήταν Κέλτες, αφού η γλώσσα τους δεν ήταν κατανοητή από τους Κέλτες ορθοδόξους
ιεραποστόλους. Κατά τον Μεσαίωνα ή τις λεγόμενες Σκοτεινές Εποχές (Dark Ages) και αφού σφαγιάστηκαν οι ευγενείς τους με προδοσία, ο λαός τους ενσωματώθηκε στους
Σκωτσέζους. Μερικοί τους συνδέουν με τούς Βάσκους, τίποτα όμως δεν είναι σίγουρο πέρα
από το ότι υπήρξαν και εντυπωσίασαν.






Το έπος του Φορντάν 


Το Σκότις Χρονικόν, δηλαδή το χρονικό του σκωτικού έθνους, το οποίο συνέγραψε ο
μεγάλος Βρετανός επικός, Ιωάννης του Φορντάν, το 1345, είναι πολύ σαφέστερο ως προς τη μυθική αυτή εκστρατεία των Ελλήνων στην Ιρλανδία. Αυτός ο άνθρωπος με μεγάλη
επιμέλεια συνέλεξε όλους τους μύθους και τις παραδόσεις που έχουν να κάνουν με τον
αποικισμό της Σκωτίας και της Ιρλανδίας από τους Έλληνες και τις παρουσίασε στο έπος του το οποίο και αποτέλεσε τον κορμό της εθνικής αναφοράς των Σκωτσέζων.

Από ό,τι φαίνεται, οι Έλληνες πήγαν στα βρετανικά νησιά σε δυο κύματα. 


Το πρώτο αναφέρεται στο θρυλικό έπος τους, το Τουάθα Ντε Ντανάν. Αναφέρεται στον Έλληνα Παρθόλωνα, ο οποίος έχει όντως ελληνικότατο όνομα που σημαίνει «πορθητής των όλων». Αυτός αποτελεί και τον πρώτο οικιστή της Ιρλανδίας, ο οποίος πολέμησε το σκοτεινό γένος των δαιμόνων Φιρ Μπολγκ και εγκατέστησε τον πολιτισμό στην Ιρλανδία. Το έπος αυτό που θα δούμε πιο κάτω ίσως αναφέρεται στις αρχαίες εκείνες συγκρούσεις μεταξύ των αρχαίων Ελλήνων οικιστών και των Πικτών, οι οποίοι είχαν μια χθόνια λατρεία δαιμόνων.

Το δεύτερο αναφέρεται στο κείμενο που συζητάμε τώρα και είχε αρχηγούς τους τον Νέωλο ή Ηώλαο -και κατά τα κείμενα Γαίθηλο -ο οποίος έμεινε γνωστός στους Ιρλανδούς ως
Γκαιντέλ, και τη σύζυγο του, η οποία ήταν κόρη του Φαραώ και ονομάστηκε Σκώτα. Αξίζει
όμως να αφεθούμε στη μαγεία του κειμένου του Ιωάννη Φορντάν.


Ο τρομερός Γαίθηλος



«Κατά την Τρίτη εποχή στις μέρες του Μωϋσέως, ένας κάποιος βασιλιάς μιας από τις κόρες της Ελλάδας, ο Νέωλος ή Ηώλαος (σ.σ.: Νέωλος προέρχεται προφανώς από τις λέξεις
ναύς και λαός, είναι σαφώς αρχαιοελληνικό όνομα και σημαίνει, αυτός που είναι μέλος του
λαού που έρχεται με καράβια. Ηώλαος είναι επίσης ελληνικό όνομα και αναφέρεται σε αυτόν
που είναι λαός από την Ανατολή ή από την Ηώ δηλαδή την χώρα της αυγής, της ανατολής
με το όνομα, είχε έναν γιο, ωραίο στην κοψιά αλλά ταραχοποιό κατά το πνεύμα, που τον
λέγαν Γαίθηλο στον οποίο δεν επέτρεψε καμιά εξουσία στο βασίλειο του.

Σπρωγμένος στην οργή και με την υποστήριξη πολλών συμμοριών από νέους, ο Γαίθηλος
τάραξε το βασίλειο του πατέρα του από πολλές εγκληματικές ανόσιες πράξεις και έστρεψε ακόμα και τον πατέρα του, όπως και τον λαό του με την απρεπή συμπεριφορά του. Έτσι και γι' αυτόν τον λόγο διώχθηκε με τη βία έξω από την πατρική του γη και έπλευσε προς την Αίγυπτο όπου τον ξεχώρισαν για το κουράγιο και την τόλμη του. Αλλά και επειδή ήταν γέννημα βασιλιά παντρεύτηκε την Σκώτα, την κόρη του Φαραώ.

Ένα άλλο χρονικό μας λέει ότι εκείνες τις μέρες την Αίγυπτο την είχαν καταλάβει οι Αιθίοπες (σ.σ. πρόκειται για την Μεροητική δυναστεία των μαύρων Φαραώ, που από το σημερινό Σουδάν και τη Μερόη κατέλαβε την Αίγυπτο) οι οποίοι σύμφωνα με τις συνήθειές τους ερήμωσαν την χώρα από τα βουνά μέχρι την πόλη της Μέμφιδος.

Η λίμνη (Λοχ) Νες αποτελεί το πλέον διάσημο μέρος της Σκωτίας. Ο θρύλος του τέρατος που κρύβει κάτω από τα νερά της, έχει εξάψει τη φαντασία πολλών γενεών και έχει παρουσιαστεί σε παραδοσιακά κείμενα και τραγούδια. Αλλά και η ίδια η λέξη «λοχ» έχει ελληνική ρίζα (λακ, εξου και λάκκος, όπως ανέφερε ο καθ. Θ. Σπυρόπουλος στο άρθρο του για τη Λακεδαιμόνα). 

Να σημειώσουμε ότι οι Λακεδαιμόνιοι σχετίζονται με τους Σκωτσέζους και ότι πιθανόν η ρίζα «λακ» να πέρασε στις ευρωπαικές γλώσσες από εδώ. και της Μεγάλης θάλασσας. Έτσι ο Γαίθηλος, ο γιος του Νέωλλου (σ.σ. εδώ ο Νέωλος παρουσιάζεται με δύο λάμδα σε αντίθεση με πριν], ένας από τους συμμάχους του Φαραώ, εστάλη για βοήθεια του με έναν μεγάλο στρατό και ο βασιλιάς του έδωσε τη μοναδική του κόρη σε παντρειά για να σφραγίσει την συμφωνία.

Γραμμένο στην παράδοση του Αγίου Μηρένταν είναι, ότι ένας κάποιος πολεμιστής, στον
οποίο οι αρχηγοί του έθνους του παρέδωσαν την εξουσία, κυβέρνησε την Αθήνα στην
Ελλάδα (Greece). Ο γιος του, ο Γαίθηλος κατά το όνομα, νυμφεύθηκε τη θυγατέρα του
Φαραώ βασιλέα της Αιγύπτου, τη Σκώτα, από την οποία επίσης οι Σκωτσέζοι πήραν το
όνομα τους. Και αυτός, δηλαδή ο Γαίθηλος, ο οποίος ήταν διάσημος για τη δύναμη του και
την τόλμη του, εξαγρίωσε τον πατέρα του και όλους από την επιθυμία του για φασαρίες και
έφυγε επειδή απέτυχε στις επιθυμίες του και όχι επειδή ήταν αυτή η θέληση του και αποσύρθηκε στην Αίγυπτο όπου τον υποστήριξε μια τολμηρή συμμορία νεαρών.

Ένα ακόμα χρονικό πάλι λέει ότι ένας κάποιος Γαίθηλος, ο εγγονός, λέγεται, του Νέμπριχτ, επειδή δεν είχε τη θέληση να κυβερνήσει με το δίκαιο της διαδοχής ή επειδή ο λαός του υποστηριζόμενος από τα γειτονικά έθνη δεν στήριξε την τυραννία του εγκατέλειψε την πατρίδα του ακολουθούμενος από ένα πλήθος νέων ανδρών, με ένα στρατό. 

Κατά μήκος της διαδρομής του τάραξε με πολλούς πολέμους διάφορους τόπους και εξαναγκασμένος από την έλλειψη ανεφοδιασμού και προμηθειών ήρθε στην Αίγυπτο όπου ενώθηκε με τις δυνάμεις του βασιλιά Φαραώ και πάσχισε μαζί με τους Αιγυπτίους να κρατήσει τα παιδιά του Ισραήλ σε αιώνια δεσμά και στο τέλος νυμφεύθηκε τη μονάκριβη θυγατέρα του Φαραώ, τη Σκώτα, με πρόθεση να διαδεχθεί τον πεθερό του στον θρόνο της Αιγύπτου...

Αυτός ο Φαραώ, που αναφέραμε πιο πάνω, πνίγηκε μαζί με τον στρατό του από εξακόσια
άρματα, πενήντα χιλιάδες άλογα και διακόσιους χιλιάδες πεζούς. Ενώ οι επιζήσαντες είχαν
παραμείνει στα σπίτια τους και ήλπιζαν να απαλλαγούν από τον φόρο των σιτηρών που είχε
παλαιότερα καθιερωθεί από τον Ιωσήφ τον καιρό της πείνας.  

Ο γαμπρός του Φαραώ, Γαίθηλος Γκλας είχε αρνηθεί να κυνηγήσει τους αβοήθητους Εβραίους, έτσι οι συνασπισμένοι Αιγύπτιοι με βιαιότητα έδιωξαν από ανάμεσα τους όλους τους ευγενείς των Ελλήνων καθώς και όλους τους ευγενείς των Αιγυπτίων που η άπληστη θάλασσα δεν είχε καταπιεί.

Διαβάζουμε σε ένα άλλο χρονικό ότι μετά που ο στρατός έφυγε, ο Γαίθηλος παρέμεινε
πίσω στην πόλη Ηλιόπολη ακολουθώντας ένα σχέδιο που συμφωνήθηκε μεταξύ αυτού και
του βασιλέα Φαραώ σε περίπτωση που θα έπρεπε να τον διαδεχτεί στο βασίλειο του. Αλλά
αυτοί που είχαν απομείνει από τον αιγυπτιακό λαό, οι οποίοι έβλεπαν τι απέγινε στα βασίλεια τους και επειδή είχαν απομείνει χωρίς φρουρά και έχοντας κάποτε υποταχθεί σε μια ξένη τυραννία, σκέφθηκαν ότι δεν θα μπορέσουν να αντέξουν δεύτερη τυραννία για άλλη μία φορά. Ένωσαν λοιπόν τις δυνάμεις τους και έστειλαν γράμμα στο Γαίθηλο ότι αν δεν
επισπεύσει το συντομότερο δυνατόν την αναχώρηση του από το βασίλειο, θα ξεκινήσει ένας
ατελείωτος πόλεμος μεταξύ αυτών και αυτού χωρίς καθυστέρηση...».

Το κείμενο αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον γιατί αποτελεί μια επισταμένη καταγραφή και ουσιαστικά καταλογογράφηση των χρονικών και των παραδόσεων που αναφέρονται σε εκείνον τον διαβόητο Γαίθηλο, ο οποίος από ένα ιταμό πρόσωπο σε κάποια ελληνική χώρα (το πλήρες όνομα του: Γαίθηλος Γκλας, παραπέμπει στην μυκηναϊκή πόλη του Γλα) έγινε σημαντικό πρόσωπο στη χώρα του Φαραώ την εποχή του Μωυσή.
Το πολύ ενδιαφέρον στην ιστορία μας είναι το κομμάτι που αφορά στη σύγκρουση του
Γαίθηλου με τους Αιθίοπες. Ο Φλάβιος Ιώσηπος όμως μας διασώζει ότι και ο ίδιος ο
Μωυσής, πριν συγκρουστεί με τον Φαραώ για τα δίκαια του ισραηλιτικού λαού, υπήρξε
στρατηγός του στον πόλεμο του κατά των Αιθιόπων εισβολέων. Μάλιστα συνέτριψε τους
Αιθίοπες και η βασιλοπούλα Θαρμπίς από αυτούς, ζήτησε και έγινε γυναίκα του, πράγμα για
το οποίο ο Μωυσής κατακρίθηκε αργότερα από τα αδέρφια του, τον Ααρών και τη Μύριαμ.

Έτσι μπορούμε να πούμε, με κάθε βέβαια επιφύλαξη, ότι αν ο Ιωάννης Φορντάν και ο
Φλάβιος Ιώσηπος λένε αλήθεια, τότε ο Γαίθηλος υπήρξε συμπολεμιστής του Μωυσή στον
στρατό εκείνου του βιβλικού Φαραώ, στον πόλεμο εναντίον των μαύρων αυτοκρατόρων του
Κους και της Μερόης. Ο πόλεμος αυτός μόλις τις τελευταίες δεκαετίες αρχίζει να γίνεται
γνωστός χάρη στις αρχαιολογικές εργασίες και μελέτες που έγιναν στη Μερόη και στην
Λάπατα, τις πρωτεύουσες του αιθιοπικού βασιλείου του Κους, που βρισκόταν εκεί που
σήμερα είναι το Σουδάν (και όχι η Αιθιοπία).



Ποιος ήταν όμως ο βιβλικός Φαραώ της εξόδου; 

Τη σημαντικότερη, νομίζω, παρουσίαση έχει κάνει ένας προτεστάντης βιβλιστής, ο Τζον Αργκουμπράιτ, ο οποίος προσπαθώντας να ναποδείξει την αλήθεια της Βίβλου -Παλαιάς και Καινής Διαθήκης- με αξιοσημείωτα πραγματικά αρχαιολογικά ντοκουμέντα, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Φαραώ αυτός είναι ο Τούθμωσις ο III, ο οποίος έζησε στα τέλη του 15ου αιώνα π.Χ. 
Εάν οι συλλογισμοί του είναι σωστοί και αν το χρονικό του Φορντάν αποδίδει σωστά την ιστορία των Σκωτσέζων, τότε ο Γαίθηλος, αυτός που έμεινε να τον θυμούνται οι Ιρλανδοί και οι Σκωτσέζοι ως Γκαιντέλ, γεννήθηκε στην ενδιάμεση εποχή μεταξύ της Αργοναυτικής εκστρατείας και του Τρωικού πολέμου, κατ' άλλους στην Αθήνα, κατ' άλλους στη Σπάρτη (τότε μυκηναϊκή) και κατ' άλλους σε κάποιο απροσδιόριστο ελληνικό βασίλειο του ελλαδικού χώρου, ίσως και στην καστροπολιτεία Γλα.

Υπάρχει κάποια μνήμη όμως στην ελληνική μυθολογία για τέτοιου είδους έξοδο προς την Αίγυπτο, τη Νιγηρία και τα βρετανικά νησιά; 

Όπως έχει συνοψίσει ο Κύπριος Ρ. θ. Κυριακίδης, υπήρξαν επαφές μεταξύ Μυκηναίων και Βρετανών, σύμφωνα με αρχαιολογικές μαρτυρίες από τα βρετανικά νησιά, ενώ έχει αποδειχτεί ότι ο κυπριακός ορείχαλκος εισαγόταν από τις Κασσιτερίδες Νήσους, δηλαδή τα βρετανικά νησιά, ήδη από το 2050 π.Χ.

Ο Διόδωρος Σικελιώτης δηλώνει ότι ούτε ο Διόνυσος ούτε ο Ηρακλής εξεστράτευσαν
εναντίον των βρετανικών νησιών. Υπάρχουν όμως όλες αυτές οι ιστορίες για τη χώρα των
Υπερβορείων και για τη σχέση αυτής της χώρας με το Αιγαίο. Δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία
στον ελλαδικό χώρο. Όμως η παρουσία των Μυκηναίων Ελλήνων στα βρετανικά νησιά αρχίζει να αποκαλύπτεται από πολύ γνωστούς Άγγλους ιστορικούς και αρχαιολόγους, όπως οι Α.Ρ. Μπερν, Χόμερ Λ. Τόμας, Ρ. 'Ατκινσον, Ρ. Μάτσινσον, Τ. Φιλντ και Α. Γούντιεντ, κ.ά.

Όσο για το όνομα-λέξη Γαίθηλος, που είναι μια πανάρχαια και θαυμάσια ελληνική λέξη,
μπορεί να ετυμολογηθεί άνετα από τις λέξεις «γαία» και «θηγάνω» (το «γ» στα αρχαία
ελληνικά πολλές φορές εκτρέπεται σε «λ», π.χ., μόγις-μόλις), που σημαίνει αυτός που
προκαλεί σε αιματοχυσία τη γη! 

Μπορεί να προέρχεται και από το θέμα «γαυ» και όχι τη «γαία», αφού στη σκωτική γραμματεία έχει διατηρήσει τη γραφή Gaythelus. Έτσι συνδέεται με την λέξη «γαυριώ» που σημαίνει επαίρομαι και περηφανεύομαι και έχω επιθυμία για συνουσία, οπότε Γαΐθηλος ή Γαΐθηγος είναι ο άνθρωπος που από την υπερηφάνεια του και τις ορμές του παροξύνει σε αιματοχυσία τη γη, όπως ακριβώς δηλαδή περιγράφεται στα αρχαία σκωτικά χρονικά!

Συνεχίζει λοιπόν ο Ιωάννης Φορντάν στο χρονικό του ότι ο Γαΐθηλος με τη γυναίκα του, τη Σκώτα, όλη την οικογένεια του και τους δικούς του Έλληνες και Αιγυπτίους ευγενείς, οι οποίοι έφτιαχναν έναν αρκετά πολυάριθμο στρατό, αποφάσισε να φύγει από την Αίγυπτο. Επειδή δεν μπορούσε πλέον με κανέναν τρόπο να γυρίσει στην Ελλάδα ξεκίνησε και πήγε στη Νουμιδία, τη σημερινή Τυνησία και από εκεί άρχισε να περιπλανιέται σε διάφορες περιοχές της δυτικής Μεσογείου. Και ο Ιωάννης χαρακτηριστικά λέει ότι όπως ο γενάρχης των Εβραίων σαράντα χρόνια περιπλανιόταν στην έρημο, έτσι και ο γενάρχης των Ιρλανδών περιπλανιόταν σε διάφορες χώρες με τα καράβια του, ώσπου πέρασε τις Ηράκλειες Στήλες και έφθασε στη χώρα των Βάσκων.

Σε μία περιοχή στον ποταμό Ίβηρα κατέκτησε την πόλη Μπριγκάνσια. Αυτή η αναφορά
υπάρχει σε όλα τα χρονικά, ακόμη και στον βίο του Αγίου Μπρένταν. Κάποια στιγμή μερικοί
από τους δικούς του ανακάλυψαν ένα νησί στον ωκεανό με όλα τα καλά, την Ιρλανδία, και
τότε ο Γαΐθηλος αποφάσισε να ανοιχτεί στον ωκεανό και να κατακτήσει το νησί αυτό. Όμως
ο θάνατος τον πρόλαβε αιφνίδια και τη δουλειά ανέλαβε ο γιος του, ο Ίβηρ, αλλά τελικά ούτε
αυτός μπόρεσε να ολοκληρώσει το έργο του.



Από την Ισπανία στα Βρετανικά Νησιά

Κάποιο χρονικό λέει ότι το έργο ολοκλήρωσε ο Παρθόλων ή Παρθόλομος, ο οποίος 250
χρόνια μετά τον θάνατο του Γαίθηλου πήρε τους δικούς του και την οικογένεια του, άφησε
την ισπανική ακτή και πολεμώντας τους αυτόχθονες της Ιρλανδίας εγκαταστάθηκε για πάντα
εκεί.

Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι η σκωτική-κελτική γλώσσα ανήκει στις λεγόμενες «0.»
κελτικές γλώσσες, οι οποίες έχουν σαφέστατα προέλευση από την Ισπανία, όπως έχει δείξει
και ο Ντέηβιντ Ντέηλ στο βιβλίο του, Η Ιστορία των Σκωτσέζων, των Πικτών και των
Βρετανών, αλλά και όπως παραδέχονται οι εγκυρότερες γλωσσολογικές θεωρίες. Άρα η
μελέτη των γλωσσικών πηγών και των διαλέκτων δείχνει ότι αυτός ο μύθος έχει όντως βάση.

Ποιος όμως ήταν ο Παρθόλων; Ο άνθρωπος αυτός εκτός του ότι έχει ελληνικό όνομα,
σύμφωνα με το μεγάλο ιρλανδικό έπος, Τουάθα Ντε Ντανάν και το Βιβλίο της κατάκτησης
της Ιρλανδίας (Λέμπορ Γκαμπάλα Έρρεν), καταγόταν από τους Έλληνες! Έτσι λοιπόν οι
μιλησιανοί μύθοι λένε ότι ήταν απόγονος του βασιλιά Μιλήσιου της Μπριγκάνσια, ο οποίος
ήταν κι αυτός κατ' ευθείαν απόγονος του Γαΐθηλου.

Ο Παρθόλων ήταν και ο πρώτος μεγάλος εκπολιτιστής της Ιρλανδίας, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο νησί και πολεμώντας κάποιον αυτόχθονα δαιμονικό λαό, έφερε την ελληνική κυριαρχία στο νησί. Όμως από μια τρομακτική αρρώστια που ήρθε στους Έλληνες, εκείνος ο πρώτος εποικισμός έληξε άδοξα χωρίς να σωθεί ούτε ένας από τους εποίκους, μέχρι που στην Ιρλανδία ήρθε ο Αγκνομέν ή Αγνώμων, αρχηγός των Ελλήνων της Σκυθίας, ο οποίος κατέλαβε το νησί και το παρέδωσε στους Έλληνες μαχητές του.





Ποιος ήταν όμως αυτός ο παράξενος λαός με το όνομα Έλληνες ή Γραικοί της Σκυθίας;

Υπήρχαν Έλληνες στις ρωσικές-ευρωπαϊκές και στις ουκρανικές στέπες κατά τη
μινωμυκηναϊκή εποχή; 

Την απάντηση μας τη δίνει ο ίδιος ο Ηρόδοτος. Έτσι λοιπόν ο μεγάλος Έλληνας ιστορικός μας λέει ότι στα βόρεια παράλια του Ευξείνου Πόντου, αλλά και στα δέλτα του Δούναβη, του Δνείπερου και του Δον και βαθιά μέσα στις στέπες, κατά μήκος των ποταμών Δον και Δνείπερου, αλλά και του Βόλγα, ζούσε κατά την εποχή του ένας παράξενος λαός, ο οποίος έμοιαζε σκυθικός αλλά δεν ήταν ακριβώς σκυθικός. 
Σε αντίθεση με τους Σκύθες που ήταν νομάδες, αυτοί ήταν μόνιμα εγκατεστημένοι σε πόλεις από ξύλο, με ξύλινα τείχη, ξύλινους ναούς και ξύλινα αγάλματα. Αυτό είναι λογικό βέβαια, αν σκεφθεί κανείς ότι το μόνο οικοδομικό υλικό, που βρίσκεται σ' αυτές τις περιοχές των δέλτα και των στεπών, δεν είναι η πέτρα που σπανίζει, αλλά το ξύλο από τα μεγάλα δέντρα που φυτρώνουν κατά εκατομμύρια στις όχθες τους.

Οι άνθρωποι αυτοί ονομάζονταν Γελωνοί και κατά τον Ηρόδοτο, ήταν απόγονοι των
Ελλήνων της Αργοναυτικής εκστρατείας και μιλούσαν μια ελληνική διάλεκτο. Διέφεραν δε
από τους συνοίκους τους, τους Σκύθες, και κατά το χρώμα των ματιών τους και των μαλλιών και κατά τη διατροφή. 

Γενάρχης τους ήταν ο Γελωνός, γιος του Ηρακλή και της βασίλισσας Έχιδνας. Κεντρική τους πόλη ήταν ο Γελωνός, μια ξυλούπολη με ξύλινα ιερά θεών και αγάλματα τα οποία ήταν όμοια ή παρεμφερή με τα ελληνικά. Ο λαός αυτός παρέμεινε στην περιοχή και φαίνεται ότι κατά τη διάρκεια του κλασικού ελληνικού εποικισμού, όταν όλος ο Εύξεινος Πόντος είχε γίνει μια τεράστια ελληνική λίμνη, με όλα τα παράλια του γεμάτα ελληνικές πόλεις, βοήθησε τους Έλληνες στην εγκατάσταση τους στην περιοχή και στο εμπόριο τους με τους Σκύθες. Οι Γελωνοί παρέμειναν στην περιοχή καταπλήττοντας τους περιηγητές μέχρι τα πρώτα βυζαντινά χρόνια.


Ο Οδυσσέας κτίζει τη Λισσαβόνα

Μάλιστα ο Σεργκέι Ριάπτσικοφ, αυτός ο μεγάλος σύγχρονος Ρώσος ιστορικός από το
(Ράσνουνταρ, λέει ότι οι Γελωνοί ήσαν αυτοί που μέσα από τις εγκαταστάσεις τους στον
Δνείπερο έφεραν τη λατρεία του ταύρου από τη μινωική Κρήτη προς τα βάθη των ρωσικών
στεπών και το σκυθικό Βορρά! Είναι ο ταυροκέφαλος θεός Ροντ των Σλάβων και των
Σκυθών, που προς τιμήν του μεταξύ του του π.Χ. και του 1ου μ.Χ. αιώνα ιδρύθηκε η
σλαβοσκυθική πόλη Ρόντενι στον Δνίπερο.

Όμως με τη λατρεία του ταύρου, που απ' ό,τι μας έχει διασώσει ο μύθος του Θησέα και
του Μινώταυρου ήταν μάλλον κάποια χθόνια κρητική θεότητα που έχει να κάνει με τη
γονιμότητα της γης, συνδέεται και η ιβηρική χερσόνησος με τις ταυρομαχίες της. Δεν είναι
λίγοι οι σύγχρονοι ερευνητές και κυρίως Ισπανοί, οι οποίοι θεωρούν ότι οι ταυρομαχίες και οι
γιορτές με τους ταύρους στην Ισπανία και στην Πορτογαλία έχουν έρθει στην ιβηρική
χερσόνησο μαζί με τούς πανάρχαιους Κρητικούς αποίκους. 

Κάποιοι δε από αυτούς συνδέουν με τους Κρήτες την αρχαία ιβηρική πόλη της Ταρτησού. Άλλωστε ένας πορτογαλικός μύθος που σώζεται αναφέρει ότι η Λισσαβόνα χτίστηκε από τον ίδιο. 

Σύμφωνα με το μύθο ο Οδυσσέας κατά την περιπλάνησή του για την επιστροφή του στην Ιθάκη ξέφυγε από τις Ηράκλειες στήλες (Γιβραλτάρ) και ίδρυσε ένα λιμάνι στη σημερινή τοποθεσία της Λισσαβόνας. Εξού και η ονομασία Ulisses Boa- Lisboa, δηλαδή το λιμάνι του Οδυσσέα. Γι' αυτό και στην είσοδο της πόλης σήμερα στέκει το μεγαλόπρεπο άγαλμα του.

Ο κορυφαίος Ουκρανός καθηγητής αρχαιολογίας, Βλαντιμίρ Σαγιάν, στην τελευταία του
έρευνα για την ερμηνεία των ταυροκέφαλων σκυθικών ιερών παραστάσεων λέει:


«... τα επιχρυσωμένα κέρατα χαρακτηρίζουν τους θυσιαζόμενους ταύρους επειδή επιχρύσωναν τα κέρατα τους ή πριν ή μετά τη θυσία. Έχουμε γι' αυτό στοιχεία, όχι μόνον από τον ίδιο τον Όμηρο, αλλά αυτό φαίνεται καλά και από τις αρχαιολογικές ανασκαφές που αφορούν στην προ-ομηρική περίοδο. 
Έχουμε υπ' όψη μας τον όμορφο ταύρο από τις Μυκήνες, το κεφάλι του οποίου ήταν από μασίφ χρυσό, με προσαρτημένα χρυσό κέρατα και με ένα εκφραστικότατο σύμβολο του ηλίου σε σχήμα ροζέτας στο μέτωπο του. Κανείς από τους επιστήμονες δεν αμφιβάλλει ότι αυτό αποτελεί αντικείμενο λατρείας. 
Η μυκηναϊκή και η κρητική (μινωική) κουλτούρα για μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρούνταν προελληνική ή την ονόμαζαν δήθεν "μεσογειακή" κουλτούρα αγνώστου λαού ή λαών. Σήμερα, ουδόλως τίθεται θέμα επιστημονικής αμφισβήτησης ότι αυτή ήταν η αρχαία ελληνική κουλτούρα».

Θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την αιγαιακή-μινωική-μυκηναϊκή περίοδο,
αν μπορέσουμε να τη δούμε μέσα στα πλαίσια μιας ενιαίας εθνοφυλετικής συνέχειας
κάποιων αυτοχθόνων λαών, οι οποίοι σαφώς μιλούν ελληνική γλώσσα και δημιουργούν τρεις αλλεπάλληλες ναυτικές αποικιακές αυτοκρατορίες, με επίκεντρο το Αιγαίο, την Κρήτη, τα νοτιότερα Βαλκάνια (Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο) και τη δυτική Μικρά Ασία.

Οι αυτοκρατορίες αυτές κατά καιρούς επεκτείνονται μέχρι τον βόρειο Εύξεινο Πόντο και
την ενδοχώρα του (Δον, Δνείπερος, ακόμα και Βόλγας), την κοιλιά της Μικράς Ασίας
(Λυδία, Καππαδοκία, Κιλικία και Συρία), την Παλαιστίνη Φιλισταίοι), τη νότια Ιταλία
(Σικανοί, Ιάπυγες και Σικελοί) και την ιβηρική χερσόνησο Ταρτησός). Βρίσκονται σε μία
συνεχή και γόνιμη σχέση με την Αίγυπτο και αποτελούν τη μήτρα από την οποία ξεκινούν οι
λεγόμενοι Λαοί της θάλασσας. Ευθύνονται δε για την κατάρρευση του χιττιτικού πολιτισμού.

Από αυτές τις αυτοκρατορίες, τολμηρότατοι ναυτικοί ξεκινούσαν μετά από δυναστικές έριδες
στην Ελλάδα και κατέληγαν ή μισθοφόροι σε στρατούς ξένων βασιλέων ή ανοίγονταν στον
ωκεανό, πέρα από τις στήλες του Ηρακλέους, προκειμένου να ελέγξουν το εμπόριο του ορειχάλκου. 
Κάποιοι από αυτούς τους τολμηρούς Έλληνες ήσαν οι οικιστές της Ιρλανδίας κοίτης Σκωτίας, οι προπάτορες των Ιρλανδών και Σκώτων, όπως τουλάχιστον παραδέχεται η ίδια τους η μυθολογία!    Γιώργος Αλεξάνδρου 
________________________________________  
περιοδικό ΤΡΙΤΟ ΜΑΤΙ, Σεπ. 2003, σελ. 26-32



ΣΚΩΤΙΑ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ -ΒΡΕΤΑΝΙΑ Η ΥΠΕΡΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΣ-
from eoetv.vimeo on Vimeo.



  Scholeio.com 

Το πορτραίτο μιας οικογένειας που προκαλεί δέος, της δυναστείας Ρότσιλντ




- "Δώσε μου τον έλεγχο των χρημάτων ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος φτιάχνει τους νόμους."
- "Δεν με νοιάζει ποια είναι η μαριονέτα που τοποθετείται στο θρόνο της Αγγλίας να κυβερνήσει την αυτοκρατορία...  Ο άνθρωπος που ελέγχει την προσφορά χρήματος της Βρετανίας ελέγχει τη βρετανική αυτοκρατορία. Και εγώ, έχω τον έλεγχο της προσφοράς χρήματος."



Και οι δύο προκλητικές ατάκες αποδίδονται σε έναν Ρότσιλντ. Για πολλούς η διακεκριμένη οικογένεια γερμανοεβραίων τραπεζιτών Ρότσιλντ μαζί με τους Ροκφέλερ είναι αυτοί που κυβερνούν πραγματικά ΗΠΑ και Ευρώπη και το μέγεθός τους προκαλεί δέος. Σημαντική η επιρροή τους στην οικονομικοπολιτική ιστορία της Ευρώπης.

Είναι τραπεζίτες, μαικήνες, συλλέκτες, οινοποιοί... Εδώ και τρεις αιώνες, το όνομά τους είναι συνδεδεμένο με την ιστορία της Ευρώπης και συνώνυμο του πλούτου. Ο Σταντάλ το έγραψε πρώτος: «πλούσιος σαν Ρότσιλντ».
Το γενεαλογικό τους δένδρο χάνεται στα βάθη του 17ου αιώνα. Ο πρόγονος Mayer Amschel Rothschild κατοικεί με την οικογένειά του στην πόλη Francfort-sur-le-Main, στα σύνορα Γαλλίας-Γερμανίας, σε έναν άθλιο δρόμο. Είναι Εβραίος και δεν του δίνουν την άδεια να ασκήσει ένα ευγενές επάγγελμα, όπως να πουλάει υφάσματα ή να κάνει τον ξυλουργό και τον σιδηρουργό. Ετσι, όπως πολλοί άλλοι Εβραίοι, γίνεται δανειστής, ζει από το εμπόριο του χρήματος και γυρνάει όλη τη Γερμανία της εποχής, σε μια άμαξα, για να πάρει πίσω τα χρήματά του με τόκο.

Ο πρόγονος Μέγιερ μεγαλώνει τις υποθέσεις του γιατί στέλνει τα πέντε παιδιά του να κάνουν ένα «υποκατάστημα» σε άλλες ευρωπαΐκές πόλεις. Σύντομα η οικογένεια Ρότσιλντ εγκαθιδρύει ένα σύστημα ταχυδρομείου γρηγορότερου από τα ίδια τα κράτη. Τα πέντε αδέλφια ιδρύουν την πρώτη πολυεθνική στον κόσμο και γίνονται «Ευρωπαίοι» πριν καν εφευρεθεί ο όρος.

Αυτή είναι η πηγή της δύναμής τους. Οι Ρότσιλντ δεύτερης γενιάς, όπως ο μικρότερος Τζέημς που ο πατέρας του τον στέλνει στο Παρίσι για δουλειές, είναι ήδη πολύ πλούσιοι.
Όταν φτάνει στο Παρίσι το 1812 είναι 20 ετών. Σύντομα αρχίζει να συχνάζει δίπλα σε υπουργούς, διπλωμάτες, αριστοκράτες κ.α. τους οποίους βλέπει αφ' υψηλού. Γίνεται μέλος του μυστικού κλαμπ «Ο κύκλος της Ένωσης» που είναι το πιο σνομπ και ευγενές της εποχής. Δεν παντρεύεται καμία από τις αριστοκράτισσες της εποχής, οι Ρότσιλντ παντρεύονται μεταξύ τους για να μείνει μεταξύ τους η τεράστια περιουσία. Παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Μπέτυ.

Όπως τα αδέλφια του που έχτισαν πύργους σε όλη την Ευρώπη χτίζει τον πύργο Ferrières στη Γαλλία, μια θρυλική κατοικία, με 120 υπηρέτες, δείπνα για 60 άτομα κάθε φορά, στάβλους για 60 άλογα και ασανσέρ για τα φαγητά από την κουζίνα, το πρώτο στην Ευρώπη. Πολύτιμα έργα τέχνης στόλιζαν τα χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα.

H βαρόνη Φιλιπίν Ρότσιλντ
Ο κάθε Ρότσιλντ αξίζει μια ξεχωριστή βιογραφία. Μια από τις ξεχωριστές Ρότσιλντ, η οποία υπήρξε οινοποιός και ηθοποιός, άφησε ιστορία με τα κρασιά Ρότσιλντ. Η Φιλιπίν ανέλαβε τα διάσημα αμπέλια στον πύργο Mouton-Rothschild από τον πατέρα της Φιλίπ, βαρόνο Φιλίπ Ρότσιλντ. Η μητέρα της πήγε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Ravensbrück και δεν γύρισε ποτέ. Ο πατέρας της βρισκόταν στο πλευρό του Σαρλ Ντεγκόλ στο Λονδίνο και η μικρή Φιλιπίν, 9 ετών, βαπτίστηκε καθολική για να σωθεί από τους Γερμανούς. Οι Ρότσιλντ γράφουν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία και στην Αμερική, μετά τον πόλεμο.
Γενάρχης της δυναστείας θεωρείται ο Μάγερ Άνσελμ Μπάουερ (1743-1812), ο οποίος έλαβε το επίθετο Ρότσιλντ (στα γερμανικά «κόκκινη ασπίδα») από το σήμα της επιχείρησης του πατέρα του, που διατηρούσε ενεχειροδανειστήριο στη Φραγκφούρτη, όπου και γεννήθηκε. Ο Μάγερ εκμεταλλεύτηκε τη θέση του ως οικονομικός σύμβουλος του εκλέκτορα της Έσης και έστησε την πρώτη του επενδυτική τράπεζα στη γενέτειρά του.

Πολύ γρήγορα επεκτάθηκε και ίδρυσε υποκαταστήματα στα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης, με επικεφαλής τους πέντε γιους του: Άμσελ Μάγιερ Ρότσιλντ (1773-1855) στη Φραγκφούρτη, Σάλομον Μάγιερ Ρότσιλντ (1774-1855) στη Βιέννη, Νάθαν Μάγιερ Ρότσιλντ (1777-1836) στο Λονδίνο, Κάλμαν Μάγιερ Ρότσιλντ (1788-1855) στη Νάπολη, Τζέιμς Μάγιερ Ρότσιλντ (1792-1868) στο Παρίσι. Βασικός κανόνας του πατρός Ρότσιλντ, την οποία μετέδωσε στα παιδιά του, ήταν ότι οι επιχειρήσεις δεν θα έπρεπε να ξεφύγουν από τα χέρια της οικογένειας, που θα τους επέτρεπε να κρατήσουν σε πέπλο μυστικότητας το μέγεθος του πλούτου τους και τα επιχειρηματικά τους επιτεύγματα.
Μεγάλη ώθηση στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των Ρότσιλντ έδωσαν η Γαλλική Επανάσταση και οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι (1792-1815). Την περίοδο αυτή χρηματοδοτούσαν με δάνεια τα διάφορα εμπόλεμα μέρη και εμπορεύονταν σιτηρά, βαμβάκι, αποικιακά προϊόντα και όπλα. Είχαν αναπτύξει ένα εκτεταμένο δίκτυο αντιπροσώπων και συνεργατών, που περιλάμβανε ιδιωτικό ταχυδρομείο και υπηρεσία πληροφοριών. 

Λέγεται ότι το δικό τους κατασκοπευτικό δίκτυο πληροφόρησε το Λονδίνο για τη νίκη του Ουέλινγκτον στη Μάχη του Βατερλό, μία μέρα πριν από την άφιξη των στρατιωτικών αγγελιοφόρων. Οι Ρότσιλντ συμμετείχαν στο κονσόρτσιουμ που χορήγησε τα δύο δάνεια στην επαναστατημένη Ελλάδα το 1824, ενώ ήταν και από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας το 1841.

Αργότερα, προσαρμόστηκαν με επιτυχία στις νέες συνθήκες τις βιομηχανικής επανάστασης και πραγματοποίησαν σημαντικές επενδύσεις στους σιδηροδρόμους, σε ανθρακωρυχεία, στη σιδηρουργία και τη μεταλλουργία, ενώ κατέκτησαν σημαντική θέση στο εμπόριο πετρελαίου και μεταλλευμάτων. Στα τέλη του 19ου αιώνα, με την άνοδο των μεγάλων αμερικανικών επενδυτικών τραπεζών έχασαν την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία τους, αλλά παραμένουν μέχρι σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες στην παγκόσμια τραπεζική αγορά. Οι Ρότσιλντ χρηματοδότησαν την εγκατάσταση Εβραίων στην Παλαιστίνη κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και υπήρξαν θερμοί υποστηρικτές του κράτους του Ισραήλ. Άλλωστε, ένας Ρότσιλντ ήταν ο πρώτος παραλήπτης της Διακήρυξης Μπάλφουρ, με την οποία η Μεγάλη Βρετανία εξέφραζε τη θέλησή της για τη δημιουργία εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη.




Στο βίντεο μπορείτε να επιλέξετε ελληνικούς υπότιτλους.

Published on May 8, 2014

Who is the Richest person in the world? Do you really think your government controls everything? How Rothschild became the richest family in the world? In this documentary video you will the all about Rothschild Family and his biography.
The Rothschild, world kingpins, worth $500 trillion! They own Reuters, AP, and fix the price of gold...
At ToBeFree, I've focused mainly on the Rockefellers, key kingpins in the US, which apparently are secretly worth more than $10 trillion. But the Rothschilds are far more wealthier, and are by many considered the greatest controlling factor worldwide — the kingpins of the world!

In the late '90s, I attended an event in which Gaylon Ross was lecturing. He laid out the big picture for me that has continued to prove true. In addition to speaking about these two families, he laid out the elite's plan to create unions within the continents, and then merge all 5 continents into the one-world government which they control.

Since I heard Gaylon speak and had great discussions with him after that, I've watched time and time again the globalists attempts to unite the Americas. From what I've seen, Skull and Bonesman, President Bush should be considered a traitor for how he handled just this issue alone, doing the bidding of his handlers.

Here is just one tiny aspect of the Rothschild family. Under the surface, the Rothschilds long had a powerful influence in dictating American financial laws. The law records show that they were powers in the old Bank of the United States [abolished by Andrew Jackson].

Rothschild quotes:

"Give me control of a nation's money and I care not who makes the laws."

"I care not what puppet is placed on the throne of England to rule the Empire, ...The man that controls Britain's money supply controls the British Empire. And I control the money supply."


  Scholeio.com  

Πόσο Μυστική είναι τελικά η Αυτοκρατορία των Οικονομικών Δολοφόνων ?



«Εμείς οι οικονομικοί δολοφόνοι, είμαστε οι πρώτοι που μπορέσαμε να φτιάξουμε μια παγκόσμια οικονομική αυτοκρατορία, μυστική.» 

Λέει ο John Perkins, ένας οικονομικός δολοφόνος που είχε ηγηθεί σε αποστολές στη Λατινική Αμερική. 

Τι κάνουν λοιπόν οι οικονομικοί δολοφόνοι; 

Βρίσκουν μια χώρα με πολλές πλουτοπαραγωγικές πηγές, δανείζουν στην χώρα αυτή πολλά χρήματα από την παγκόσμια τράπεζα ή κάποια αντίστοιχη, τα χρήματα δεν πηγαίνουν ποτέ στη χώρα, αλλά στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που «επενδύουν». 

Οι εταιρείες αυτές κάνουν έργα, τα οποία απολαμβάνει ένα πολύ μικρό ποσοστό των κατοίκων, καθώς οι περισσότεροι δεν έχουν την άνεση να τα αποκτήσουν και να τα οικειοποιηθούν. Μετά, ολόκληρος ο λαός και η η χώρα βρίσκεται χρεωμένη, και καθώς δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της, οι οικονομικοί δολοφόνοι ξαναπάνε, και την εκβιάζουν. 

«Αφού δεν μπορείτε να μας πληρώσετε, θα μας δίνετε τα αγαθά που παράγετε (πετρέλαιο, αέριο, χρυσό), σε εξευτελιστικές πηγές...»  Την εξαναγκάζουν, την βάζουν να ψηφίζει υπέρ τους στον ΟΗΕ και σε διεθνείς οργανισμούς, και τοποθετούν στρατιωτικές βάσεις στο έδαφός της

«Όταν αποτυγχάνει αυτό, τότε βρίσκουμε έναν τρόπο να ανατρέψουμε ή να δολοφονήσουμε τους ηγέτες της, και αν αποτύχει και αυτό, όπως στο Ιράκ, τότε στέλνουμε τον στρατό»

Ο Perkins δεν θεωρεί ότι γι αυτό φταίει ο καπιταλισμός γενικά, αλλά ο συγκεκριμένος καπιταλισμός που εφαρμόζεται παντού σήμερα, και που έχει δημιουργήσει έναν εξαιρετικά άδικο, ασταθή, και επικίνδυνο κόσμο.... 

Συνεχίζει λέγοντας ότι γνώρισε πολλούς ένοπλους αντάρτες (τρομοκράτες τους ονομάζει ο ίδιος) αλλά ότι δεν γνώρισε κανέναν που ήθελε να γίνει «τρομοκράτης». 


«Είναι απελπισμένοι άνθρωποι» τονίζει, και συνεχίζει λέγοντας πως «αν θέλουμε να απαλλαγούμε από την τρομοκρατία, πρέπει να απαλλαγούμε από τις ρίζες αυτού του καρκινώματος που διαλύει το σύστημα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να καταλάβουμε, ότι δεν μπορούμε σήμερα να μιλάμε για εθνική ασφάλεια, χωρίς να καταλάβουμε ότι όλος ο πλανήτης είναι το σπίτι μας»....




Όλοι λίγο πολλοί τα τελευταία χρόνια έχουν ακούσει για τους λεγόμενους «οικονομικούς δολοφόνους». Για τα γεράκια που εντοπίζουν χώρες και κυβερνήσεις και προωθούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Ανθρώπους που κάνουν τη βρώμικη δουλειά...

Εντοπίζουν τις χώρες-θύματα τις δανείζουν και με τα δάνεια παίρνουν δουλειές εταιρείες κολοσσοί των χωρών που εκπροσωπούν και στη συνέχεια οι χώρες αυτές βυθίζονται στο χάος.





Αλήθεια ή ψέματα;

Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει, ωστόσο ο Τζον Πέρκινς (John Perkins) που ισχυρίζεται ότι έχει υπάρξει οικονομικός εκτελεστής είναι βέβαιος. Μάλιστα δίνει και λεπτομέρειες για τον τρόπο που δρουν και λειτουργούν. 

Ποιος είναι ο Τζον Πέρκινς... εδώ

Για να μην λέτε ότι όλα βγαίνουν από το μυαλό μας....  Διαβάστε ακόμα στο Newsit και το ΕΘΝΟΣ.  

H προσπάθεια οικονομικής εξαθλίωσης της Ελλάδας, ξεπουλήματος και συγκέντρωσης του πλούτου της μαζί με πλούτους άλλων κρατών συνεχίζεται και οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες. εδώ
___________________________________________________



  Scholeio.com