Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα MOVIES. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα MOVIES. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

HOME, Το Σπίτι μας


Ζ
ούμε σε εξαιρετικούς καιρούς, κάποιοι τους λένε μοναδικούς αλλά με την αρνητική του πλευρά. 
Οι επιστήμονες μας λένε ότι έχουμε 10 χρόνια περιθώριο για να αλλάξουμε τον τρόπο που ζούμε, να αποτρέψουμε την εξάντληση των φυσικών πόρων και την καταστροφική εξέλιξη του κλίματος της Γης.

Το διακύβευμα είναι υψηλό για εμάς και τα παιδιά μας. Ο καθένας από μας θα πρέπει να συμμετέχει στην προσπάθεια, και το HOME έχει σχεδιαστεί για να στείλει ένα μήνυμα κινητοποίησης, προς τα έξω, στο κόσμο, σε κάθε ανθρώπινο ον.

Για το σκοπό αυτό, το
HOME πρέπει να είναι δωρεάν.  Αυτό το έκανε δυνατό, ο όμιλος PPR, ο διανομέας η EuropaCorp, δεσμεύθηκε κι εκείνη επίσης να μην έχει κανένα κέρδος εφ' όσον το HOME είναι μια ταινία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Το HOME έχει γίνει για εσάς: μοιραστείτε το! Και ενεργήστε για τον πλανήτη.

Yann Arthus-Bertrand
HOME επίσημη ιστοσελίδα
http://www.home-2009.com
Το PPR είναι υπερήφανο για να υποστηρίξει 
HOME
http://www.ppr.com
HOME είναι μια ταινία αντισταθμίσει άνθρακα
http://www.actioncarbone.org
Περισσότερες πληροφορίες για τον πλανήτη
http://www.goodplanet.info
αξιολόγηση Partner:   Όχι περιεχόμενο για ενηλίκους
Ημερομηνία κυκλοφορίας:  2009
Χρόνος τρεξίματος:  1:33:18
Γλώσσα  Αγγλικά
Ηθοποιός:  Glenn Close (voice-over)
Διευθυντής:  Yann Arthus-BERTRAND
Οι παραγωγοί:  EUROPACORP (Λικ Μπεσόν) ELZEVIR FILMS (Denis καρότο)
συγγραφείς:  Isabelle DELANNOY Yann Arthus-BERTRAND Denis Κάροτ γεν LE VAN Τιούφικ
Κατηγορία:  ντοκιμαντέρ Οικογένεια
Αδεια:  Πρότυπο Άδεια YouTube





We are living in exceptional times. Scientists tell us that we have 10 years to change the way we live, avert the depletion of natural resources and the catastrophic evolution of the Earth's climate.
The stakes are high for us and our children. Everyone should take part in the effort, and HOME has been conceived to take a message of mobilization out to every human being.

For this purpose, HOME needs to be free. A patron, the PPR Group, made this possible. EuropaCorp, the distributor, also pledged not to make any profit because Home is a non-profit film.
HOME has been made for you : share it! And act for the planet.

Yann Arthus-Bertrand

HOME official website
http://www.home-2009.com
PPR is proud to support HOME
http://www.ppr.com
HOME is a carbon offset movie
http://www.actioncarbone.org
More information about the Planet
http://www.goodplanet.info
Partner rating
No mature content

Release date: 2009
Running time: 1:33:18
Language: English
Actor Glenn Close (voice-over)
Director Yann ARTHUS-BERTRAND
Producers EUROPACORP (Luc BESSON) ELZEVIR FILMS (Denis CAROT)
Writers Isabelle DELANNOY Yann ARTHUS-BERTRAND Denis CAROT
Yen LE VAN Tewfik FARES
Category Documentary Family
License: Standard YouTube License



  Scholeio.com  

Η Κόκκινη ταινία του Κριστόφ Κισλόφσκι, η τρίτη της τριλογίας ''Τα τρία χρώματα''




Πανέμορφο από την αρχή ως το τέλος, βασισμένο σε παιχνίδια της μοίρας και των συμπτώσεων, και ακαταμάχητα λυρικό...
Η σκηνοθεσία πολύ καλή με ποιητικά πλάνα και οι ερμηνείες ρεαλιστικότατες...
Το κόκκινο χρώμα βρίσκεται έντονο μέσα στην ταινία, αλλά και στη διάθεση των ηρώων...
κάπως αργό, αλλά γεμάτο χρήσιμα νοήματα και με προσεγμένους διαλόγους...

Η «Κόκκινη» ήταν υποψήφια για Όσκαρ και Χρυσές Σφαίρες και βραβεύτηκε με το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες (1994).


    Λίγα για την υπόθεση

Η Βαλεντίν είναι μοντέλο. Αυτή την εποχή ζει και εργάζεται στη Γενεύη. Ένα πρωί στην καθημερινή βόλτα που κάνει με το σκύλο της

εκείνος σκάει...  

Ακολουθώντας τον οδηγείται στο σπίτι ενός μοναχικού άνδρα. δικαστή. Ένας πρώην δικαστής που έχει βγει στη σύνταξη και τώρα ζει αποτραβηγμένος. 
Γνωρίζοντάς τον σχηματίζεις την εντύπωση ενός τίμιου και ήρεμου ανθρώπου... 

Είναι όμως έτσι; 


Γαλλική ταινία, σκηνοθεσία Κριστόφ Κισλόφσκι με τους: Ιρέν Ζακόμπ,Ζαν-Λουί Τρεντινιάν



Trois.Couleurs.Rouge.(1994).Part 1.(GREEK SUBS) από ixvos




Trois.Couleurs.Rouge.(1994).Part 2.(GREEK SUBS) από ixvos




* Δήλωση : Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.
________________________


* Κριστόφ Κισλόφσκι (Krzysztof Kieslowski,  Mία από τις κυρίαρχες κινηματογραφικές μορφές στην ανατολική Ευρώπη, γεννήθηκε στη Βαρσοβία το 1941. 

Στα πρώτα του χρόνια αναγκάστηκε να μετακινηθεί σε αρκετές πόλεις, ενώ σε ηλικία 16 ετών γράφτηκε σε σχολή πυροσβεστών, την οποία παράτησε πολύ σύντομα. Για να αποφύγει τη στρατιωτική θητεία ξαναγύρισε στα θρανία, παρακολουθώντας μαθήματα για το επάγγελμα του τεχνικού θεάτρου. Το 1965, μετά από δύο προηγούμενες αποτυχημένες αιτήσεις, έγινε τελικά δεκτός στην περίφημη Κινηματογραφική Σχολή του Λοντζ και την επόμενη χρονιά γύρισε την πρώτη μικρού μήκους ταινία του "Tramwaj" (1966). 

Το 1969 αποφοίτησε από τη σχολή έχοντας γυρίσει τέσσερις ταινίες μικρού μήκους, και για τα επόμενα χρόνια σκηνοθέτησε αρκετά ντοκιμαντέρ. 

Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας είναι το "Personel" (1975) το οποίο κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Μανχάιμ. 
Η συγκεκριμένη ταινία όπως και η επόμενή του ("Το Σημάδι" - 1976) είναι έργα κοινωνικού ρεαλισμού με ένα εξαιρετικά μεγάλο επιτελείο ηθοποιών. Στο ίδιο μοτίβο κινείται και με τις ταινίες "Ερασιτέχνης Κινηματογραφιστής" (1979) - κέρδισε το Μέγα Βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας - και "Η τύχη" ("Przypadek" - γυρίστηκε το 1981 αλλά εξαιτίας λογοκρισίας προβλήθηκε το 1987), μόνο που εδώ δίνει έμφαση περισσότερο στο άτομο παρά στο κοινωνικό σύνολο. 


Η ταινία "Δίχως Τέλος" (1984) είναι ίσως η πιο ξεκάθαρη, πολιτικά, ταινία του, ενώ ο περίφημος κύκλος ταινιών με γενικό τίτλο "Ο Δεκάλογος" αποτελείται από 10 ταινίες μικρού μήκους εμπνευσμένες από τις Δέκα Εντολές. Από αυτόν τον κύκλο ταινιών προέκυψαν και οι μεγαλύτερου μήκους αριστουργηματικές εκδοχές του πέμπτου και έκτου επεισοδίου με τον τίτλο "Μικρή Ιστορία για ένα Φόνο"(1988) και "Μικρή Ερωτική Ιστορία" (1988). 
Οι ταινίες που τον έκαναν γνωστό στο ευρύ κοινό και του χάρισαν τη διεθνή αναγνώριση είναι οι τέσσερις τελευταίες δημιουργίες της ζωής του: "Η Διπλή Ζωή της Βερόνικα" (1991) και ο κινηματογραφικός κύκλος "Τρία Χρώματα: Η Μπλε /Λευκή /Κόκκινη Ταινία" (1993-1994). Πέθανε στην Βαρσοβία στις 13 Μαρτίου του 1996 από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς.  27/6/1941 - 13/3/1996)


  Scholeio.com  

Η Σύγκρουση μεταξύ Επιστήμης και Θρησκείας, ''AGORA'',



Η σύγκρουση μεταξύ επιστήμης και θρησκείας είναι το θέμα αυτής της ''θαρραλέας'' ταινίας, που αγγίζει ευαίσθητα σημεία, με φόντο τη υστερορωμαϊκή Αλεξάνδρεια. Το σενάριο έχει πραγματικά γεγονότα από τη ζωή της φιλοσόφου και μαθηματικού Υπατίας, του έπαρχου της Αλεξανδρείας Ορέστη, του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Κύριλλου.



Η ταινία έλαβε εφτά βραβεία Γκόγια στην Ισπανία, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου. 

Τιμήθηκε επίσης με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Χάμπτονς. 

Πήρε τον τίτλο της από την "ἀγορά", ένα θρησκευτικό χώρο της αρχαίας Ελλάδας, όμοιο με το ρωμαϊκό forum. 

Γυρίστηκε στο νησί της Μάλτας από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο του 2008, με παραγωγό τον Fernando Bovaira και με τη βοήθεια του Justin Pollard στα ιστορικά σημεία της ταινίας. 


Προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ Καννών το 2009 και στις αίθουσες της Ισπανίας στις 9 Οκτωβρίου 2009. Έγινε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στη χώρα.

Η ταινία «Αγορά» είναι ένα αγγλόφωνο (αν και ισπανικής παραγωγής) ιστορικό, επικό, φιλοσοφικό δράμα. Σκηνοθετήθηκε από τον Alejandro Amenábar και το σενάριο γράφτηκε από τους Amenábar και Mateo Gil.




Η ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΥΠΑΤΙΑ με  Ελληνικούς Υπότιτλους,  from Ορέστης Πηλεύς on Vimeo.



Η Υπατία, που την υποδύεται η ηθοποιός Rachel Weisz, είναι μία γυναίκα μαθηματικός, φιλόσοφος και αστρονόμος στα τέλη του 4ου αι μ.Χ.. στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η οποία ανακάλυψε τις αδυναμίες του γεωκεντρικού συστήματος του Πτολεμαίου και του ηλιοκεντρικού μοντέλου του Πυθαγόρα. 
Προσπαθεί να σώσει τη γνώση της κλασικής αρχαιότητας παρά τις θρησκευτικές προκαταλήψεις και τις κοινωνικές αναταραχές. Στην ταινία συμπρωταγωνιστούν ο Max Minghella ως Davus (ο δούλος του πατέρα της Υπατίας) και ο Oscar Isaac ως Ορέστης, ένας από τους μαθητές της Υπατίας και αργότερα έπαρχος της Αλεξάνδρειας.
____________________________________________________________________


* Δήλωση: Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.


  Scholeio.com  


Αντιγράφοντας τον Μπετόβεν -Βιέννη, η ταινία



Μυθιστορηματική βιογραφία των τελευταίων χρόνων ζωής του Μπετόβεν. Λιγάκι ακαδημαϊκό, αλλά έχει μουσικό ενδιαφέρον. Το 1824, η Ανν Χολτζ (Νταϊάν Κρούγκερ) μια νεαρή συνθέτης καταφθάνει στη Βιέννη του 19ου αιώνα έχοντας σαν φιλοδοξία, να καταξιωθεί, πράγμα δύσκολο αφού είναι γυναίκα, κάτι που ο ουσιαστικά κωφός και δύστροπος, Μπετόβεν λοιδορεί.

Πολύ όμορφη ταινία ως προς την αναπαράσταση της εποχής και επαρκής αναφορικά με τις ερμηνείες. Κορυφαία η δεκάλεπτη σεκάνς της εισαγωγής της Ενάτης. Το σενάριο ίσως δεν καταφέρνει να φτάσει στο απαραίτητο βάθος για να δικαιολογήσει σχέσεις και συμπεριφορές.
O Εντ Χάρις σαν Μπετόβεν είναι καλός, χωρίς, ωστόσο, να προσφέρει κάτι το αξιοσημείωτο, ενώ η Νταϊάν Κρούγκερ είναι πολύ καλή, και νομίζουμε ότι αρχίζει να εξερευνά τις υποκριτικές δυνατότητές της ξεπερνώντας το κέλυφος της 'όμορφης'.



Λίγα για το περιβάλλον και την υπόθεση: 


Ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (Έντ Χάρις) έχει χάσει την ακοή του. Απομένουν 4 μέρες για την παρουσίαση της 9ης συμφωνίας στην Βιεννέζικη ελίτ, παρουσία του Αρχιδούκα και μονάρχη της Αυστρο-ουγγρικής αυτοκρατορίας. 

Ο "αντιγραφέας" του Γερμανού μουσικού (που βρίσκεται πλέον στο ναδίρ της καριέρας του καθώς η Αυστριακή κοινωνία προτιμά τις ιταλικές οπερέτες), είναι χτυπημένος από την επάρατη νόσο. 

Πρέπει μέσα στα επόμενα 24ωρα να βρεθεί ένας αντιγραφέας, κάποιος δηλαδή που καθαρογράφει τις παρτιτούρες του, για να ολοκληρώσει τη συμφωνία. Ως από μηχανής θεός, η όμορφη και ταλαντούχα Άννα Χόλτζ (Νταϊάν Κρούγκερ) θα αναλάβει το τρομερό αυτό εγχείρημα. 

Ο ιδιοφυής αλλά δύστροπος μουσικός, δυσκολεύεται να εμπιστευτεί τη δουλειά του σε μια ...γυναίκα. Τελικά, η επαγγελματική αυτή συνεργασία θα αλλάξει τη ζωή και των δύο.

Οι ιστορικές μαρτυρίες δεν επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της Anna Holtz και κρίνοντας από τα ήθη της εποχής και την τότε αντιμετώπιση των γυναικών μάλλον απίθανο είναι να συνέβαινε ποτέ μια τέτοια συνεργασία. Ιδίως, αν ο Beethoven ήταν ο δύστροπος, αντικοινωνικός και αγενής χαρακτήρας που παρουσιάζεται στην ταινία. Ποιητική αδεία, λοιπόν, η... γέννηση της αντιγραφέως, μόνο και μόνο για να χρησιμεύσει σα δραματουργικό όχημα στην εξερεύνηση της προσωπικότητας του συνθέτη. 


Η εναρκτήρια σεκάνς όπου η Anna τρέχει στο πλευρό του ετοιμοθάνατου Beethoven ακούγοντας στο μυαλό της (και κατανοώντας) τη 'δύσκολη' Φούγκα, καθώς και η δεκάλεπτη (!) σεκάνς της πρεμιέρας της 9ης Συμφωνίας (φωτισμένη μόνο με 600 κεριά), φανερώνουν κινηματογραφική έμπνευση και βιρτουοζιτέ από τη Holland και είναι πράγματι μεθυστικές με τη - δεδομένη - εκπληκτική μουσική επένδυση και το εξαιρετικό μοντάζ του Alex Mackie.





Αντιγράφοντας τον Μπετόβεν  

COPYING BEETHOVEN

Αγγλο-ουγγρική ταινία, 

σκηνοθεσία Ανιέσκα Χόλαντ 

με τους: Εντ Χάρις,Νταϊάν Κρούγκερ, Μάθιου Γκουντ


Προϋπολογισμός: 11 εκατομμύρια USD

Ημερομηνία κυκλοφορίας σε DVD: 3 Απριλίου 2007

. Υποψηφιότητες: Βραβείο Γκόγια Καλύτερης ευρωπαϊκής ταινίας,

Πολωνικό Κινηματογραφικό Βραβείο Καλύτερης ευρωπαϊκής ταινίας 2007
_____________________________________________________________


* Δήλωση: Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.


  Scholeio.com  

Μια ''Επικίνδυνη Μέθοδος'' σκηνοθετημένη από τον Ντ. Κρόνεμπεργκ



 Επικίνδυνη Μέθοδος

Σε μια εξαιρετική αναπαράσταση της Βιέννης του 1900 και των ρευμάτων που άλλαξαν την κατανόησης της συμπεριφοράς του σύγχρονου ανθρώπου, στις παρυφές μιας σειράς καταστροφικών πολέμων, παρακολουθούμε το χρονικό μιας σφοδρής τριπλής σύγκρουσης όπου το μπαμ δεν χρειάζεται να ακουστεί.

Σύμφωνα με τον Γιουνγκ ο άνθρωπος είναι προϊόν της δυαδικής του φύσης, αλλά και έρμαιο του συλλογικού ασυνείδητου, δηλαδή μιας σειράς αρχετύπων που τον ορίζουν χωρίς τη θέληση του. Αυτή ακριβώς η πεποίθηση είναι και ο καμβάς που σκηνοθετεί ο Cronenberg την ταινία.  

Η νέα ταινία του David Cronenberg βασίζεται στο θεατρικό του Christopher Hampton, "The Talking Cure". Το οποίο βασίζεται στο βιβλίο του John Kerr, "A Most A Dangerous Method". Το οποίο με τη σειρά του βασίζεται στη για καιρό άγνωστη αλληλογραφία της Spielrein με τους Jung και Freud...


Το "όπλο" του Γιουνγκ είναι η μέθοδος του δασκάλου του, του πασίγνωστου Σίγκμουντ Φρόιντ. Και οι δύο άντρες μαγεύονται από την Σαμπίνα. Στην "παρέα" προστίθεται και ο Ότο Γκρος, ένας ασθενής που είναι αποφασισμένος να ξεπεράσει κάθε όριο. 
Ο Γιουνγκ παραδίνεται στον πόθο για την ασθενή του και μια παθιασμένη σχέση ξεκινά. Η Σαμπίνα γίνεται ο καταλύτης στις εμπνευσμένες θεωρίες του. 

Σε μια ταινία μετρημένη, πλήρως εναρμονισμένη με το θέμα και το ντελικάτο χειρισμό που προϋποθέτει, ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ επιχειρεί, όχι να παραδώσει σεμινάριο πάνω στο βίο και το έργο των δυο θεμελιωτών της ψυχανάλυσης, αλλά να εξερευνήσει, εκτός από την διανοητική εξουσία και τον έλεγχο πάνω στις επιθυμίες, τα όρια της επιστημονικής προσέγγισης με την προσωπική αδυναμία- και μάλιστα σε ένα πεδίο νέο και ασαφές την εποχή εκείνη. 

Στις αρχές του 20ου αιώνα που διαδραματίζεται η Επικίνδυνη Μέθοδος, ο 50χρονος Φρόιντ είχε ήδη αναγνωρισθεί, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να αποδεχθεί εύκολα αμφισβήτηση για τις θέσεις και τις θεωρίες του. Ο νεότερος Καρλ Γιουνγκ διαφοροποιήθηκε μετά από 6ετή στενή σχέση με τον πατέρα της ψυχανάλυσης. Τα χάλασαν στη φύση της θρησκείας και της σεξουαλικής επιθυμίας, κάτι που ο Κρόνεμπεργκ αφομοιώνει χωρίς να χρειαστεί να αναγγείλει κινηματογραφικά. 

Δραματικός καταλύτης ήταν η περίπτωση της προβληματικής Σαμπίνε Σπιλράιν, η οποία γοήτευσε και τους δυο. Ο Φρόιντ θεωρούσε απαράδεκτη οποιαδήποτε σχέση με ασθενή αλλά ο Γιουνγκ, αν και παντρεμένος με 5 παιδιά, συνδέθηκε μαζί της, αρνούμενος να διαχωρίσει τη λίμπιντο του από την υποχρέωση που είχε απέναντι της. 
Ο Φρόιντ δεν σταματά να επηρεάζει, αλλά με καθαρά εγκεφαλική διείσδυση, τη στιγμή που ο Γιουνγκ παρατηρεί και υποκύπτει στον πάθος. Προκύπτει ζήτημα δεοντολογίας, αλλά και βαθύτερης ανάγκης, που στην ταινία δηλώνεται με ψυχολογικές αποχρώσεις και λεπτές, μελετημένες κινήσεις της κάμερας. 

Μέσα από τόσα διαφορετικά μέσα και φίλτρα υποκειμενικότητας, μοιάζει παρακινδυνευμένο να ασχοληθεί κανείς σοβαρά με την ιστορική ακρίβεια των ισχυρισμών του φιλμ του Cronenberg. 

Η ταινία άλλωστε πριμοδοτεί φανερά την σημασία της επίδρασης του Jung στο χώρο της ψυχολογίας, εν αντιθέσει με τον Freud τον οποίο παρουσιάζει λίγο ως πολύ ως μία αυταρχική, πατριαρχική μορφή. Επί της ουσίας, το "Μία Επικίνδυνη Μέθοδος" εστιάζει στην πολυεπίπεδη, αρχικά θεραπευτική σχέση του Jung με την ασθενή του, Spielrein, η οποία δεν άργησε να εξελιχθεί σε ένα φλογερό εξωσυζυγικό ειδύλλιο. Ο ρόλος του Freud στην υπόθεση έρχεται εμβόλιμα, με σκοπό να αναδείξει τις θεωρητικές ζυμώσεις στο χώρο της διαμορφούμενης ακόμα ψυχαναλυτικής θεωρίας, η οποία μεταξύ άλλων οδήγησε στη ρήξη μεταξύ Freud και Jung το 1914.

Το μοναδικό στοιχείο που θα μπορούσε να διαφοροποιήσει το φιλμ είναι ο παράγοντας Freud, όπου όμως τόσο ως χαρακτήρας όσο και ως ιστορικό πρόσωπο περιορίζεται και διαστρεβλώνεται συστηματικά. Ενδεικτικό άλλωστε είναι το γεγονός ότι ο Jung κατηγορεί τον Freud ότι η θεωρία του εμμένει υπερβολικά στην επίδραση της σεξουαλικότητας. Τη στιγμή βέβαια που ο Jung είναι αυτός που ενδίδει στις ερωτικές ενορμήσεις του, καταστρατηγώντας έναν βασικό κανόνα δεοντολογίας που ορίζει τη σχέση αναλυτή και αναλυόμενου...





Μια επικίνδυνη μέθοδος

2011 ‧ Δραματική ταινία/Θρίλερ ‧ 1 ώ. 39 λ.

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 24 Νοεμβρίου 2011 (Ελλάδα)

Σκηνοθέτης: Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ

Σύνθεση μουσικής: Χάουαρντ Σορ

Υποψηφιότητες: Χρυσός Λέων

Βραβεία: 

Βραβείο Τζίνι Καλύτερου Β' ανδρικού ρόλου 

Βραβείο Τζίνι Καλύτερης καλλιτεχνικής διεύθυνσης

Βραβείο Τζίνι Καλύτερου ήχου

Βραβείο Τζίνι Καλύτερου μοντάζ ήχου



Εκείνο που αφήνει τελικά το «A Dangerous Method» είναι μία αντιφατική αίσθηση. Μία ταινία που εξιστορεί την αλληλεπίδραση δύο κορυφαίων προσωπικοτήτων της ψυχαναλυτικής σκέψης, δηλαδή δύο ανθρώπων που αναζήτησαν με πάθος - παρά τις διαφορές τους - το μυστήριο του ανθρώπινου ψυχισμού, καταπιάνεται τόσο επιδερμικά και περιγραφικά μαζί τους. 
__________________

* Δήλωση : Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.


  Scholeio.com  

Η Μπλε ταινία του Κριστόφ Κισλόφσκι, η πρώτη της τριλογίας Τα τρία χρώματα



Τρία Χρώματα: Η Μπλε Ταινία είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας του Κισλόφσκι βασισμένη στο γαλλικό μότο: Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα. 


Κριστόφ Κισλόφσκι και Ζιλιέτ Μπινός 
στα γυρίσματα της ταινίας

Λίγα για την υπόθεση
Όταν η Julie (Juliette Binoche) χάνει σύζυγο και παιδί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, οδηγείται σε συναισθηματική παράλυση και προσπαθεί να επανέλθει στην ζωή μέσα από έναν παλιό της έρωτα. 

Το εγχείρημα της φυσικά θα αποτύχει αλλά όταν εντελώς αναπάντεχα θα γνωρίσει την ερωμένη του εκλιπόντα συζύγου, η ζωή θα της δείξει τον δρόμο από μόνη της.



Λουσμένο στην μπλε φωτογραφία, με πομπώδη μουσική και την κάμερα να λατρεύει το πρόσωπο της Binoche, το »Μπλε» αποτέλεσε την εισαγωγή στην τριλογία, ως ένα κρεσέντο συναισθημάτων και ένα οπτικοακουστικό ντελίριο, ψάχνοντας νοήματα και ελπίδα εκεί όπου βασιλεύει η απόγνωση, η λύπη και η δυστυχία. Πίστη, Ελπίς Αγάπη.
Μείζων δε τούτων η Αγάπη. Η επιστολή προς Κορίνθιους για την Αγάπη από την Καινή Διαθήκη δίνει στον Preisner την απόλυτη ιδέα για να ντύσει μουσικά την ταινία. 
Ανεπανάληπτη σινεφιλική εμπειρία το 1993, βραβευμένο στο Φεστιβάλ Βενετίας έφτασε μέχρι και τις Χρυσές Σφαίρες με τρεις υποψηφιότητες (Ξενόγλωσσης Ταινίας, Μουσικής και Γυναικείου ρόλου).
Η βασική έννοια της ταινίας για την Ελευθερία αναδεικνύεται μέσα από την προσπάθεια της Ζιλί να ξεκινήσει μια νέα ζωή ελεύθερη από δεσμεύσεις, υπάρχοντα, πόνο και αγάπη. 

Σκοπός της να αυτοκτονήσει πνευματικά και να ξανάρθει στον κόσμο ανεξάρτητη, ανώνυμη και μόνη. Ένας παράξενος ύμνος στην πραγματική ελευθερία  έτσι μόνο ένα ''ελεύθερο πνεύμα'' μπορεί να τη βιώσει.


ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: Κριστόφ Κισλόφσκι (Krzysztof Kieslowski)
ΧΩΡΑ: Γαλλία, Πολωνία, 1993
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 98’ έγχωμη
ΜΟΥΣΙΚΗ: Zbigniew Preisner  ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Slawomir Idziak

ΠΑΙΖΟΥΝ: Ζιλιέτ Μπινός (Juliette Binoche), Μπενουά Ρεζέν (Benoit Regent), Εμανουέλ Ριβά (Emanuel Riva), Φλοράνς Περνέλ (Florence Pernel) κ. α.


* Δήλωση : Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.
________________________

* Κριστόφ Κισλόφσκι (Krzysztof Kieslowski,  Mία από τις κυρίαρχες κινηματογραφικές μορφές στην ανατολική Ευρώπη, γεννήθηκε στη Βαρσοβία το 1941. 

Στα πρώτα του χρόνια αναγκάστηκε να μετακινηθεί σε αρκετές πόλεις, ενώ σε ηλικία 16 ετών γράφτηκε σε σχολή πυροσβεστών, την οποία παράτησε πολύ σύντομα. Για να αποφύγει τη στρατιωτική θητεία ξαναγύρισε στα θρανία, παρακολουθώντας μαθήματα για το επάγγελμα του τεχνικού θεάτρου. Το 1965, μετά από δύο προηγούμενες αποτυχημένες αιτήσεις, έγινε τελικά δεκτός στην περίφημη Κινηματογραφική Σχολή του Λοντζ και την επόμενη χρονιά γύρισε την πρώτη μικρού μήκους ταινία του "Tramwaj" (1966). 

Το 1969 αποφοίτησε από τη σχολή έχοντας γυρίσει τέσσερις ταινίες μικρού μήκους, και για τα επόμενα χρόνια σκηνοθέτησε αρκετά ντοκιμαντέρ. 

Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας είναι το "Personel" (1975) το οποίο κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Μανχάιμ. 
Η συγκεκριμένη ταινία όπως και η επόμενή του ("Το Σημάδι" - 1976) είναι έργα κοινωνικού ρεαλισμού με ένα εξαιρετικά μεγάλο επιτελείο ηθοποιών. Στο ίδιο μοτίβο κινείται και με τις ταινίες "Ερασιτέχνης Κινηματογραφιστής" (1979) - κέρδισε το Μέγα Βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας - και "Η τύχη" ("Przypadek" - γυρίστηκε το 1981 αλλά εξαιτίας λογοκρισίας προβλήθηκε το 1987), μόνο που εδώ δίνει έμφαση περισσότερο στο άτομο παρά στο κοινωνικό σύνολο. 


Η ταινία "Δίχως Τέλος" (1984) είναι ίσως η πιο ξεκάθαρη, πολιτικά, ταινία του, ενώ ο περίφημος κύκλος ταινιών με γενικό τίτλο "Ο Δεκάλογος" αποτελείται από 10 ταινίες μικρού μήκους εμπνευσμένες από τις Δέκα Εντολές. Από αυτόν τον κύκλο ταινιών προέκυψαν και οι μεγαλύτερου μήκους αριστουργηματικές εκδοχές του πέμπτου και έκτου επεισοδίου με τον τίτλο "Μικρή Ιστορία για ένα Φόνο"(1988) και "Μικρή Ερωτική Ιστορία" (1988). 
Οι ταινίες που τον έκαναν γνωστό στο ευρύ κοινό και του χάρισαν τη διεθνή αναγνώριση είναι οι τέσσερις τελευταίες δημιουργίες της ζωής του: "Η Διπλή Ζωή της Βερόνικα" (1991) και ο κινηματογραφικός κύκλος "Τρία Χρώματα: Η Μπλε /Λευκή /Κόκκινη Ταινία" (1993-1994). Πέθανε στην Βαρσοβία στις 13 Μαρτίου του 1996 από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς.  27/6/1941 - 13/3/1996)


  Scholeio.com  

Μανχάταν, a Woody Allen movie


    Μανχάταν 

    Σενάριο:  Γούντι Άλλεν και Μάρσαλ Μπρίκμαν
    Σκηνοθεσία: Γούντι Άλλεν 

    Λίγα λόγια για την υπόθεση

Ο Ισαάκ Ντέιβις είναι ένας χωρισμένος σεναριογράφος τηλεοπτικών σόου, που ζει στο Μανχάταν και είναι μάλλον δυσαρεστημένος με τη δουλειά του. 
Η πρώην γυναίκα του τον εγκατέλειψε για να ζήσει με μια άλλη γυναίκα και γράφει ένα βιβλίο για τη σχέση της με τον Ισαάκ. 

Εκείνος βγαίνει ραντεβού με μια δεκαεφτάχρονη μαθήτρια του λυκείου, την Τρέισι, που είναι ερωτευμένη μαζί του, όμως εκείνου δεν του αρέσει. 

Όταν συναντά τη Μαίρη Ουίλκι, την ερωμένη του καλύτερού του φίλου, του Γιέιλ, που είναι παντρεμένος με την Έμιλυ, την ερωτεύεται. Χωρίζει με την Τρέισι κι αρχίζει μια σχέση με την Μαίρη, επηρεάζοντας τις ζωές πολλών ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης και της δικής του....



Μανχάταν (1979) από tvxorissinora


Μανχάταν του Γούντι Άλλεν

Βραβεία BAFTA 1980:  Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Σεναρίου


Βραβείο Cesar 1980: Καλύτερης Ξένης Ταινίας  

Βραβείο NBR 1979:

Καλύτερης Αγγλόφωνης Ταινίας,  Δεύτερου Γυναικείου Ρόλου


Υποψηφιότητες για Οσκαρ:  Σεναρίου, Β΄ Γυναικείου Ρόλου


* Δήλωση : Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ. 


  Scholeio.com  

Μόντυ Πάιθον, Η Ζωή του Μπράιαν, the movie




Μια ταινία που εξακολουθεί να ενοχλεί την Εκκλησία αλλά και.... την ευρωπαϊκή Αριστερά 

Απομυθοποιεί το Πάσχα; Η ταινία έχει κατηγορηθεί ότι στρέφεται κατά της μεγαλύτερης γιορτής της Χριστιανοσύνης (;).  
Καθώς όλοι ''επιστρέφουν'' στη θαλπωρή της οικογένειας και της εκκλησίας και παρακολουθούν τα πάθη του θεανθρώπου από κλασικά αριστουργήματα του κινηματογράφου όπως ο «Ιησούς από τη Ναζαρέτ» του Φράνκο Τζεφιρέλι... βρέθηκε και μια ιερόσυλη ταινία «η Ζωή του Μπράιαν» των Μόντι Πάιθον, εξίσου ιερόσυλων δημιουργών. 

Το BBC και το ITV αρνούνται να μεταδώσουν την ταινία, θεωρώντας ότι αποτελεί βλασφημία προς τον χριστιανισμό, καθώς και η ολοκληρωτική απαγόρευση προβολής που είχαν επιβάλει οι κυβερνήσεις της Νορβηγίας και της Ιρλανδίας, καθιστούσε την ταινία εκ των ων ουκ άνευ θέαμα για τις ημέρες του Πάσχα.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τα τινάζει όλα στον αέρα.

Ο Ρίτσαρντ Μπάριτζ καθηγητής Θεολογίας και πρύτανης του King’s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, υποστήριξε πριν από μερικά χρόνια ότι «Η ζωή του Μπράιαν αποτελεί εξαιρετικό φόρο τιμής στον Ιησού» και ιστορικά είναι πολύ πιο ακριβής από αρκετές άλλες ταινίες για τη ζωή του Χριστού».

Γενικότερα μάλλον δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αποδείξουμε εάν υπήρξε ο Χριστός και πολύ περισσότερο εάν είχε τη μορφή ενός επαναστάτη, όπως τον αντιλαμβανόταν ο Ν. Καζαντζάκης ή ενός θεανθρώπου, όπως τον θέλει η χριστιανική θρησκεία, ή ενός… Μπράιαν...


Life of Brian (1979)

ή σε μία άθλια μετάφραση στα ελληνικά ως «Ένας προφήτης, μα τι προφήτης»



Mοnty Pythοn - Η ζωή του Μπράιαν από tvxorissinora

Μερικές ιστορικές ακρίβειες της ταινίας:

Η περίφημη σκηνή του λιθοβολισμού δεν θα μπορούσε να έχει πραγματοποιηθεί –τουλάχιστον όχι υπό την επίβλεψη Ρωμαίων στρατιωτών- καθώς δεν υπήρχε σχετική ποινή στο νομικό σύστημα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Ο λιθοβολισμός όμως ήταν ευρύτατα διαδεδομένος στον εβραϊκό ποινικό κώδικα –σε βαθμό που εφαρμοζόταν ακόμη και εναντίον πολύ κακών ηθοποιών. Για την ακρίβεια, ο λιθοβολισμός ήταν μία από τις τέσσερις τιμωρίες της εποχής: αν δεν είχες τη «χαρά» να λιθοβοληθείς μπορούσαν να σου κόψουν το κεφάλι με σπαθί, να σε στραγγαλίσουν ή να σε βάλουν να πιεις λιωμένο ατσάλι.

Επίσης, ιστορικά ακριβής, ώς ένα βαθμό, είναι και η στιγμή που ο άτυχος Μπράιαν καλείται να γράψει στον τοίχο το σύνθημα «Ρωμαίοι πηγαίνετε σπίτια σας», αλλά αντί για το σωστό Romanes eunt domus, γράφει Romani ite domum.

Σύμφωνα με έρευνα του «Guardian», στην εποχή του Ιησού ήταν σύνηθες να υπάρχουν λάθη ορθογραφίας, συντακτικού και γραμματικής στα πρώτα «γκράφιτι» αλλά ακόμη και σε επιγραφές. Τα περισσότερα παραδείγματα έχουν βρεθεί στην Πομπηία καθώς η λάβα κάλυψε και προστάτευσε τους τοίχους της πόλης.

Τις περισσότερες φορές πάντως που η συγκεκριμένη ταινία αναφέρεται σε μια σοβαρή συζήτηση είναι για τον σεχταρισμό που παρατηρούνταν στην επαναστατική και αντιιμπεριαλιστική Αριστερά της εποχής.

Το Ιουδαϊκό Λαϊκό Μέτωπο (JPF) βρισκόταν σε ανοιχτή σύγκρουση με το Λαϊκό Μέτωπο της Ιουδαίας (PFJ) αλλά και το Ιουδαϊκό Μέτωπο του Λαού, ενώ κανένας δεν ανεχόταν την παρουσία του (μονομελούς) Λαϊκού Μετώπου.

Ενδελεχείς μελέτες απέτυχαν να αποδείξουν αν υπήρχαν τόσο υψηλά επίπεδα σεχταρισμού στην επαναστατική Αριστερά της εποχής -γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι Μόντι Πάιθον απλώς προέβαλαν στο παρελθόν τις διασπάσεις της βρετανικής Αριστεράς της δεκαετίας του '70.

Μιλώντας πάντως για σοβαρές παραπομπές στη «Ζωή του Μπράιαν» δεν θα παραλείψω και μια αναφορά του σημερινού υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη σε πάνελ για την κρίση χρέους, στο οποίο είχαμε βρεθεί πριν από χρόνια. Αναφερόμενος στην Ευρωπαϊκή Ένωση έκλεισε την ομιλία του με την παρακάτω στιχομυθία από την ταινία:
Και τι έκαναν για εμάς οι Ρωμαίοι; αναρωτιόταν ο αρχηγός του Λαϊκού Μετώπου της Ιουδαίας.
«Υδραγωγείο», «αποχετευτικό σύστημα» «άρδευση», «δρόμους», «ασφάλεια τις νύχτες» είναι μερικές από τις απαντήσεις που λαμβάνει.
Ωραία, και εκτός από υδραγωγείο, αποχετευτικό σύστημα, άρδευση, δρόμους, ασφάλεια κ.λπ. τι άλλο έκαναν οι Ρωμαίοι για εμάς, επιμένει ο αρχηγός της οργάνωσης.
Εφεραν την ειρήνη, ακούγεται από το βάθος.
Ειρήνη; Σκασμός.

Ενας εύσχημος και αναμφίβολα ευφυέστατος τρόπος να εξωραΐσεις την Pax Romana και το ευρωπαϊκό imperium –το οποίο με το πέρασμα του χρόνου μεταφέρθηκε από τη Ρώμη προς το Βερολίνο.
___________________________________________________________
την ανάλυση και τα σχόλια για την ταινία τα βρήκαμε στο http://www.efsyn.gr/



* Δήλωση : Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.


  Scholeio.com  

Το Όνομα του Ρόδου, the movie




Από το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο

Ο τίτλος του έργου έχει συγκεντρώσει αρκετές απορίες, καθώς δεν είναι σαφές σε τι αναφέρεται. Στην πραγματικότητα, ο Έκο έχει δηλώσει ότι πρόθεσή του ήταν να βρει έναν «τελείως ουδέτερο τίτλο». 

Ο Έκο έγραψε ότι του άρεσε ο συγκεκριμένος τίτλος «γιατί το ρόδο είναι ένα σύμβολο τόσο πλούσιο σε νοήματα, που είναι ζήτημα εάν έχει μείνει κάποιο νόημα που να μην του έχει αποδοθεί». Σύμφωνα με τα γραφόμενά του στο «Επιμύθιο στο Όνομα του Ρόδου», ο τίτλος δεν έχει σχέση με το περιεχόμενο του έργου, καθώς ο τίτλος πρέπει να συγχέει τα νοήματα (του βιβλίου) και όχι να τα συγκροτεί.

Λίγα λόγια για το έργο


Το μυθιστόρημα μεταφέρει τον αναγνώστη σε ένα ιταλικό μοναστήρι των Βενεδικτίνων και, γύρω από την αναζήτηση ενός χειρογράφου του Αριστοτέλη, αναπτύσσεται η πλοκή του, με φόνους, άνομες σχέσεις μεταξύ μοναχών και το κυνήγι των αιρετικών εν έτει 1327.

Το όλο έργο παρουσιάζεται ως καταγραφή των αναμνήσεων ενός γηραιού βενεδικτίνου μοναχού, του αδελφού Άντσο (Adso) της Μελκ, ο οποίος έζησε τα περιγραφόμενα γεγονότα ως νεαρός δόκιμος μοναχός. Κεντρικό πρόσωπο στο έργο είναι ο αδελφός Γουλιέλμος της Μπάσκερβιλ, ο οποίος είναι φανταστικό πρόσωπο, υποκαθιστώντας, σύμφωνα με τον συγγραφέα, τον Γουλιέλμο Όκαμ. 

Στο έργο εμπλέκονται τόσο φανταστικά όσο και ιστορικά πρόσωπα, όπως ο ιεροεξεταστής Μπερνάρντο Γκι και ο μοναχός Ουμπερτίνο της Καζάλε. 

Μέσα από αυτό το έργο ο Έκο βρίσκει την ευκαιρία να κάνει μια εκτενή παρουσίαση της Σχολαστικής Μεθόδου, η οποία κυριαρχούσε στη μεσαιωνική σκέψη. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι στο έργο αυτό του Έκο γίνεται εκτενής αναφορά σε πρόσωπα όπως ο Φραγκίσκος της Ασίζης, ο Ρογήρος Βάκων (Roger Bacon) και ο Άγιος Θωμάς Ακινάτης, άνθρωποι που υπήρξαν όλοι στο παρελθόν μελετητές και υποστηρικτές του Σχολαστικισμού. 
Ταυτόχρονα, όμως, αυτά τα πρόσωπα υπήρξαν και άτομα με τα οποία ο Έκο ασχολήθηκε και σε ακαδημαϊκό επίπεδο με τα έργα και τις ιδέες τους - ιδιαίτερα στην περίπτωση του Θωμά Ακινάτη - συνδυάζοντας έτσι με αριστουργηματικό τρόπο την επιστημονική με τη λογοτεχνική εργασία του.



    Το όνομα του ρόδου από tvxorissinora



* Το Όνομα του Ρόδου (ιταλ. Il nome della rosa) είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Ουμπέρτο Έκο. Μετά από αρκετή επεξεργασία εκδόθηκε στην Ιταλία το 1980 (εκδόσεις Bompiani), η επιτυχία του δε ήταν τόση που το 1983 μεταφράστηκε στα Αγγλικά, ενώ το 1986 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Ζαν-Ζακ Ανό (Jean-Jacques Annaud). Το έργο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

______________________________________________________________________________

* Δήλωση : Το Scholeio.com δεν είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων της ταινίας και η προβολή του βίντεο αποσκοπεί μόνο σε ψυχαγωγικούς λόγους, όπως και οι υπόλοιπες ταινίες που θα βρείτε στο μπλογκ.

  Scholeio.com  

Όργουελ, 1984 η ταινία



Ο Ο’ Μπράιαν σήκωσε το αριστερό του χέρι, με 
την πλάτη του γυρισμένη στον Γουήνστοουν, με 
τα τέσσερα δάκτυλα εκτεταμένα και τον αντίχειρα κρυμμένο.
-Πόσα δάκτυλα είναι αυτά, Γουήνστοουν;
-Τέσσερα.
-Κι αν το Κόμμα πει ότι δεν είναι τέσσερα, αλλά πέντε, τότε πόσα είναι;
-Τέσσερα.
Η λέξη τέλειωσε με μια κραυγή πόνου.  (σκηνή από την ταινία)


Το 1984 (πρωτότυπος τίτλος Nineteen Eighty-Four) είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα φαντασίας του Τζορτζ Όργουελ που έγραψε την περίοδο 1946 -1948 και δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 1949. Θεωρείται βιβλίο-σταθμός του 20ού αιώνα στην πολιτική σκέψη. 

Το βιβλίο περιγράφει την ιστορία του Γουίνστον Σμιθ, ενός απλού μέλους του κυβερνώντος κόμματος, σε ένα ολοκληρωτικό κράτος που έχει τον απόλυτο έλεγχο πάνω σε κάθε δράση 
και σκέψη των ανθρώπων της μέσω της προπαγάνδας, της διαρκούς παρακολούθησης και της σκληρής τιμωρίας.

 Ο Όργουελ μέσα από το «1984» περιγράφει την μορφή του ολοκληρωτικού κράτους και το όνομα του θα μείνει στην ιστορία για να περιγράφει αυταρχικές κυβερνήσεις.

Ο εφιάλτης του ολοκληρωτικού κράτους του «Μεγάλου Αδελφού», που παρακολουθεί τα πάντα, απαγορεύει την σκέψη, καθοδηγεί συναισθήματα, συνθλίβει και αναμορφώνει την ατομικότητα.

Το Ingsoc, το μοναδικό κόμμα που κατέχει την εξουσία,συντηρεί την κοινωνία μέσα στον φόβο και το ψέμα. Σβήνει την ιστορία και την ξαναγράφει,όσες φορές χρειαστεί. Παραπλανεί με ψεύτικο πόλεμο και πλαστά στοιχεία οικονομίας τους πολίτες.


1984 του Τζωρτζ Όργουελ,  η ταινία



1984 από tvxorissinora


Πρωταγωνιστής είναι ο Γουίνστον Σμιθ, ένας υπάλληλος του «υπουργείου Αλήθειας» που έχει ως καθήκον να αναθεωρεί τα ιστορικά ντοκουμέντα και να τα προσαρμόζει στη γραμμή του κόμματος. Τα αυθεντικά ντοκουμέντα κατόπιν ρίχνονται στη λεγόμενη Τρύπα της Μνήμης και καταστρέφονται.

Ο Σμιθ θα υποπέσει στο έγκλημα του συναισθήματος. Θα ερωτευθεί και αυτό για τα μέλη του κόμματος είναι έγκλημα. Θα συλληφθεί από την Αστυνομία της Σκέψης,θα «αναμορφωθεί» και θα επιστρέψει, πιστό μέλος του συστήματος.

«Δεν υπήρχε φυσικά κανένας τρόπος να γνωρίζεις εάν σε παρακολουθούσαν οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή. Μόνο να υποθέσεις μπορούσες κατά πόσο και σε ποιο βαθμό η «Αστυνομία της Σκέψης» ήταν εκεί. Ήταν ακόμα πιθανό να παρακολουθούν τους πάντες, κάθε στιγμή. Έπρεπε να ζεις από συνήθεια που σου είχε γίνει ένστικτο, με την υπόθεση ότι κρυφάκουγαν τον κάθε σου ήχο κι ότι εξέταζαν εξονυχιστικά κάθε σου κίνηση, εκτός από εκείνες τις στιγμές που ζούσες στο απόλυτο σκοτάδι».


Scholeio.com

Η Κατάρρευση μιας Αυτοκρατορίας, η ταινία




Oι σχέσεις των Bυζαντινών με τους Δυτικοευρωπαίους υπήρξαν ανέκαθεν δύσκολες.

H άμεση επικοινωνία ανάμεσα στα δύο τμήματα της Xριστιανοσύνης είχε κοπεί. 

Kαι όπως είναι φυσικό, άρχισαν να εμφανίζονται και οι προστριβές σε πολιτισμικά και θρησκευτικά θέματα.

Πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι στο μεταξύ, ιδιαίτερα από τον 8ο αι. και μετά, τα λατινικά ήταν πια μια άγνωστη γλώσσα και στην Kωνσταντινούπολη.