Ν.Κλαϊν, Σας Εκπαιδευουν να Αισθανεστε Ενοχοι γι΄ αυτό που ειστε

Το ΔΝΤ ήταν έτοιμο να χρεοκοπήσει

Κι όμως ειπώθηκε κι αυτό.... «Η Ελλάδα θυσιάστηκε για να σωθεί η ευρωζώνη.

Και για να γίνει, σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι γι΄ αυτό που είστε.
Έχουν ήδη διαγνώσει ότι είστε άρρωστοι».

Άγγελος Αθανασόπουλος, Βήμα. 

Η κυρία Κλάιν μένει μόνιμα στο Τορόντο του Καναδά, 

μαζί με τον σύζυγό της Αβι Λιούις. Επ' αφορμής της κυκλοφορίας στην ελληνική γλώσσα του τελευταίου βιβλίου της με τίτλο «Το δόγμα του σοκ» («Τhe Shock Doctrine»), το οποίο αποτελεί μια σκληρή πολεμική εναντίον του «καπιταλισμού της καταστροφής», όπως η ίδια τον αποκαλεί.
Στο βιβλίο «Το δόγμα του σοκ» της Ναόμι Κλάιν υπάρχει μια λεπτομερέστατη καταγραφή της δράσης του ΔΝΤ σε διάφορες χώρες την τελευταία 30ετία, όπου αποτυπώνονται οι δραματικές επιπτώσεις της παρέμβασής του, κυρίως στη Λατινική Αμερική (Αργεντινή, Βολιβία), αλλά επίσης στη Ρωσία.

«Παρακολουθώ από πολύ κοντά την ελληνική κρίση και φυσικά την παρέμβαση της τρόικας του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Αυτό που με εντυπωσίασε» σημειώνει, «ιδιαίτερα στην αρχή της κρίσης, ήταν ότι οι Ελληνες αντιστάθηκαν στα όσα πήγαιναν να τους επιβληθούν. Οταν μάλιστα και στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαμε την κρίση με τις τράπεζες, επεσήμαινα το γεγονός αυτό σε αμερικανούς συνομιλητές μου».

»...Οταν τα πράγματα δυσκόλεψαν, άρχισε η “εκπαίδευση”. Κατ΄ αρχάς, το ΔΝΤ διέγνωσε ότι είστε άρρωστοι, ότι ο χαρακτήρας των Ελλήνων είναι άρρωστος.

Και τώρα σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι γι΄ αυτό που είστε. Πρόκειται για μια τακτική κοινωνικής παθολογίας η οποία δεν περιορίζεται στην Ελλάδα.

»...Επεκτείνεται και στις υπόλοιπες χώρες του μεσογειακού Νότου. Πρόκειται για μια κλασική περίπτωση όπου οι κυβερνήσεις βρίσκουν το κατάλληλο άλλοθι. Αφού εμείς είμαστε ανίκανοι να τα καταφέρουμε μόνοι μας, ας φέρουμε κάποιους άλλους να το κάνουν για εμάς.

»...Κατά μία έννοια, η περίπτωση της Ελλάδας είναι εμβληματική. Στην πορεία, ο στόχος από την παρέμβαση της τρόικας άλλαξε.

Αν το δει κανείς σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν μιλάμε πλέον απλώς για την ιδιωτικοποίηση μεγάλων τομέων της οικονομίας. O σκοπός είναι η απενοχοποίηση των τραπεζών, η μεταφορά του βάρους της αποτυχίας από τους ώμους των ελίτ σε εκείνους των απλών ανθρώπων »...Σώσατε το ΔΝΤ από τη χρεοκοπία. Στην Ουάσιγκτον υπάρχουν ορισμένα θέματα ταμπού και ο Ομπάμα δεν μπόρεσε να το ξεπεράσει αυτό.

Γιατί το κοστούμι του ΔΝΤ δεν προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε χώρας και είναι ίδιο για όλες;

«Πραγματικά δεν μπορώ να σας δώσω ξεκάθαρη απάντηση» παραδέχεται με μια μικρή δόση ενοχής. «Είναι απορίας άξιο πώς δεν κατάλαβαν ας πούμε ότι, καθώς η Ελλάδα δεν μπορούσε να προχωρήσει σε υποτίμηση, ο πληθωρισμός λογικά θα ανέβαινε.
   Υπάρχει επίσης και κάτι άλλο.  Μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης το 2008, οι περισσότεροι ανέμεναν ότι το ΔΝΤ θα άλλαζε μυαλά. 
   Περιμέναμε ότι το ευρωπαϊκό μοντέλο θα υπερίσχυε του αμερικανικού. Τώρα γιατί δεν έγινε κάτι τέτοιο παραμένει άγνωστο. Ισως οι άνθρωποι του ΔΝΤ να έχουν πέσει όλα αυτά τα χρόνια σε μια ιδεολογική παγίδα».

   »...Mετά και την εμπειρία της Αργεντινής, το ΔΝΤ ήταν έτοιμο κυριολεκτικά να χρεοκοπήσει, τόσο ιδεολογικά όσο και χρηματικά. Σε αυτό είχε βοηθήσει και η οικονομική κρίση μετά το 2008. Μην ξεχνάτε ότι το ΔΝΤ είχε αναγκαστεί να πουλήσει ακόμη και χρυσό από τα αποθέματά του.   Και βέβαια η εικόνα του στον αναπτυσσόμενο κόσμο ήταν τόσο κακή που οι ηγεσίες των χωρών αυτών δεν ήθελαν να το δουν μπροστά τους.  Τώρα όμως το ΔΝΤ βρήκε μια νέα “αγορά”: την Ευρώπη. Κατά έναν περίεργο τρόπο, σώσατε το ΔΝΤ από τη χρεοκοπία».

   Τι λέει για τον Ομπάμα

   »...Οι νέοι άνθρωποι έχουν χάσει πλέον τον ενθουσιασμό που είχαν για τον Μπαράκ Ομπάμα. Ο Ομπάμα ήταν εκπληκτικός στην προεκλογική εκστρατεία του. Εκανε τους Αμερικανούς να αισθάνονται ότι μπορούν να γίνουν καλύτεροι. Ωστόσο, στην Ουάσιγκτον υπάρχουν ορισμένα θέματα που είναι ταμπού, όπως η Γουόλ Στριτ ή το Ισραήλ.
   Και ο Ομπάμα δεν μπόρεσε να το ξεπεράσει αυτό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι Δημοκρατικοί να χάσουν την εμπιστοσύνη της βάσης τους. Πάρτε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τώρα που έφυγε από τον Λευκό Οίκο ο Λάρι Σάμερς οι φήμες λένε ότι θα τον αντικαταστήσει ένα στέλεχος της Γουόλ Στριτ. Ολα αυτά θα κριθούν στις επικείμενες εκλογές για το Κογκρέσο...»    »...Δεν αποφάσισα εγώ να γράψω αυτό το βιβλίο. “Εκείνο” το αποφάσισε για μένα» λέει για το «Το δόγμα του σοκ» η Ναόμι Κλάιν. 
   Είχα πάει στο Ιράκ όταν ο Πολ Μπρέμερ διοικούσε τη χώρα αμέσως μετά τον πόλεμο.
 Οι Αμερικανοί είχαν αποφασίσει να εφαρμόσουν την τακτική του “σοκ και δέους” με την οποία κέρδισαν τον πόλεμο και στην οικονομία.  Αδιαφόρησαν πλήρως για το τι συνέβαινε στο Ιράκ και ήθελαν να ιδιωτικοποιήσουν αμέσως τα πάντα.
   Να φανταστείτε ότι ο διερμηνέας μου δεν γνώριζε να υπάρχει λέξη για την ιδιωτικοποίηση στα ιρακινά. Ετσι άρχισα να γράφω για τον καπιταλισμό της καταστροφής γνωρίζοντας από πρώτο χέρι και την εμπειρία της Αργεντινής».

   Οταν ήταν μικρή, η Ναόμι Κλάιν συνήθιζε να ψωνίζει συνέχεια. Ποιος να φανταζόταν ότι αρκετά χρόνια αργότερα θα έγραφε ένα βιβλίο που από πολλούς χαρακτηρίστηκε η «Βίβλος» κατά των πολυεθνικών. Το «Νo Logo: Νo Space, no choice, no jobs: Η βίβλος του αντι-εταιρικού ακτιβισμού», που εκδόθηκε το 2000, τη μετέτρεψε ουσιαστικά σε «πασιονάρια» του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης.

   Γεννηθείσα το 1970 στο Μόντρεαλ από αριστερή οικογένεια που μετανάστευσε το 1967 από τις ΗΠΑ στον Καναδά λόγω αντίθεσης στον πόλεμο στο Βιετνάμ, η νεαρή Ναόμι μεγάλωσε σε ένα πολιτικοποιημένο περιβάλλον. Σήμερα ερευνά μανιωδώς διάφορα θέματα και προσφέρει μια εναλλακτική ματιά στα πράγματα.

     Το νέο βιβλίο της θα έχει θέμα την κλιματική αλλαγή και έχει ήδη αρχίσει έρευνα. Για αυτό και έχει περιορίσει τις διαλέξεις της ανά τον κόσμο αλλά προλαβαίνει να γράφει άρθρα για έντυπα όπως η βρετανική εφημερίδα «Guardian» και το αμερικανικό περιοδικό «Τhe Νation».

   Η Naomi Klein, είναι καναδή δημοσιογράφος, από τις πιο μαχητικές της εποχής μας, με μεγάλη απήχηση στην αμερικάνικη Αριστερά. Έχει γράψει βιβλία τα οποία έγιναν best sellers. Το καινούργιο της βιβλίο αφορά στην κλιματική αλλαγή του πλανήτη.

Πηγή – ΤΟ ΒΗΜΑ

   Δυστυχώς ή Ευτυχώς -ανάλογα την πλευρά-  έχουμε την αρχέγονη εθνική μας κληρονομιά που μας λέει:  

   «Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφενός για να συντηρείται με τα χρήματά τους, η φρουρά του καθεστώτος, και αφ’ εταίρου να είναι απασχολημένοι και να μη τους μένει χρόνος για επιβουλές. 

   Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, και η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά».    

_________________________________

Αριστοτέλης από τα "Πολιτικά"

Scholeio.com

..to The Women of Paris: The Greeks, Born to be Liberal

 The Greek Heroine

...to the women of Paris
"The Greeks, born to be liberal, will owe their independence
only to themselves. So I don't ask your intervention to force

your compatriots to help us.  But only to change the idea of
sending help to our enemies.   The war spreads the horrible
 death..." 

      Manto Mavrogenous

      A rich woman, she spent all her fortune for the Hellenic cause. Under her encouragement, her European friends contributed money and guns to the revolution. 
   Was a Greek heroine of the Greek War of Independence. Manto Mavrogenous (Greek: Μαντώ Μαυρογένους) (1796 - July 1848)  

   She was born in Trieste, then in the Austrian Empire, now part of Italy. Manto was daughter of the merchant and member of the Filiki Eteria, Nikolaos Mavrogenes, and Zacharati Chatzi Bati.    One of her ancestors, the great-uncle of her father, Nicholas Mavrogenes, was dragoman of the Ottoman Empire's fleet and Prince of Wallachia.

   A beautiful woman of aristocratic lineage, she grew up in an educated family, influenced by the Age of Enlightenment. She studied ancient Greek philosophy and history at a college in Trieste, and spoke French, Italian and Turkish fluently.



   War of Independence

   In 1809, she moved to Paros with her family, where 
she learned from her father that the Filiki Eteria was preparing what would become known as the Greek Revolution and later, in 1818, after her father's death, she left for Tinos. 
   When the struggle began, she went to Mykonos, the island of her origin, and invited the leaders of Mykonos to join the revolution.

   She equipped, manned and "privateered" at her own expense, two ships with which she pursued the pirates who attacked Mykonos and other islands of Cyclades. On 22 October 1822, the Mykonians repulsed the Ottoman Turks, who had debarked on the island, under her leadership. 
   She also equipped 150 men to campaign in the Peloponnese and sent forces and financial support to Samos, when the island was threatened by the Turks. Later, Mavrogenous sent another corps of fifty men to Peloponnese, who took part in the Siege of Tripolitsa and the fall of the town to the Greek rebels. 
   Together, she spent money for the relief of the soldiers and their families, the preparation of a campaign to Northern Greece and the support of several philhellenes.

   She later put together a fleet of six ships and an infantry consisting of sixteen companies, with fifty men each, and took part in the battle in Karystos in 1822, and funded a campaign to Chios, but she did not prevent it from the massacre.
    Another group of fifty men was sent to reinforce Nikitaras in the Battle of Dervenakia. When the Ottoman fleet appeared in Cyclades, she returned to Tinos and sold her jewelry to finance the equipment of 200 men who fought the enemy and cherish two thousand people who had survived from the first siege of Missolonghi. Her men participated in several other battles like those of Pelion, Phthiotis and Livadeia.

   Mavrogenous led enlightenment expeditions in Europe and addressed an appeal to the women of Paris, to side up with the Greeks. She moved to Nafplio in 1823, in order to be in the core of the struggle, leaving her family as she was despised even by her mother because of her choices. 

   It is the time that Mavrogenous met Demetrius Ypsilanti, with whom she was engaged. Soon, she become famous around Europe for her beauty and bravery. But in May of the same year, her home was totally burnt and her fortune was stolen, and as a result she went to Tripoli to live with Ypsilanti, while Papaflessas provided her with food.

   Manto Mavrogenous wrote to the women 
of Paris:

   "The Greeks, born to be liberal, will owe their independence only to themselves. So I don't ask your intervention to force your compatriots to help us. But only to change the idea of sending help to our enemies. The war spreads the horrible death..."

   When Ypsilanti broke up with Mavrogenous, she went back to Nafplio, where she almost lived, deeply depressed, as a hobo and was not paid the debts of the money she had given for various battles. 

   After Ypsilanti's death and her political conflicts with Ioannis Kolettis, she was exiled from Nafplio and returned to Mykonos, where she occupied with the writing of her memoirs. While spending her fortune for the sake of the Greek war, she used to live in great poverty.

   When the war ended Ioannis Kapodistrias awarded her the rank of the Lieutenant General and granted her a dwelling in Nafplio, where she moved. 
   She owned a treasurable sword, with the inscription "Δίκασον Κύριε τους αδικούντας με, τους πολεμούντας με, βασίλευε των Βασιλευόντων", which is translated to 

   'Lord, judge those who wrong me, who battle me, rule over the Kings'. 
   That sword is said to come from the times of Constantine the Great and Mavrogenous gave it to Kapodistrias.

   Mavrogenous moved to Paros in 1840, where some of her relatives resided, and lived on the island where her home still stands as a historical monument, located close to the Panagia Ekatontapyliani (the Church of the Virgin Mary) which, tradition says, was founded by Saint Helena, mother of Constantine the Great. She died on Paros in July 1848, in oblivion and poverty, having spent all her fortune for the War of Independence.
__________________________________________________

No 25

πηγή

  
Scholeio.com