1ο δάνειο: Του "Αγώνα", Αγγλία 1824



Δεν ξέρουμε αν καταφέρουμε ποτέ να ξεφύγουμε από τον "τροχό" μας (όπως τα χάμστερ).... 

Τουλάχιστον όμως να "γνωρίζουμε", ότι δεν συμβαίνουν πρώτη φορά....

Το πρώτο δάνειο  του  Αγώνα  συνάχθηκε στην Αγγλία, το 1824.  
Οι Έλληνες απεσταλμένοι 
Ι. Ορλάνδος και Α. Λουριώτης, συνομολόγησαν με τον οίκο Λόφνουν στις 21 Φεβρουαρίου 1824, δάνειο ύψους 800.000  λιρών στερλινών, σε τιμή έκδοσης 59% και τόκο ετήσιο 5% επί της ονομαστικής αξίας.

Αθηνάδης, Να αγωνίζεσαι σ' έναν αγώνα που δεν μπορεί να κερδηθεί !


Αβαντεία ασπίς

"Γιατί να αγωνιζόμαστε;" ρώτησε ο Αθηνάδης.*

"Γιατί κοπιάζουμε και προσπαθούμε

τόσο επίμονα;

Γιατί δεν απολαμβάνουμε την καθημερινότητα και τις μικρές χαρές

της ζωής, όπως οι υπόλοιποι 
Έλληνες; 

Ποιος είναι ο σκοπός;

Σ' έχει απασχολήσει ποτέ αυτό το 
ερώτημα,  Αγησίλαε;"..

-"Με απασχολεί κάθε μέρα.

Κάθε μέρα, όμως, δίνω την ίδια απάντηση. Είναι απλό.... 

Υπερασπιζόμαστε έναν μάταιο σκοπό. Έναν πόλεμο χαμένο πριν καν διεξαχθεί.
Υπερασπιζόμαστε έναν τρόπο ζωής μοναδικό σε όλη την Ελλάδα.
Έναν τρόπο ζωής αυστηρό, λιτό και στερημένο, έναν τρόπο ζωής που αργά η γρήγορα θα εκλείψει... Δεν μπορούμε να κερδίσουμε!"
-"Άρα;"
-"Άρα, απόλυτη ηδονή. Ηδονή της ψυχής, όχι του σώματος, Ηδονή πραγματική.
Συνεχής και μόνιμη. Ηδονή λυτρωτική.

Να αγωνίζεσαι σ' έναν αγώνα που δεν μπορεί να κερδηθεί.

Να κερδίζεις μάχες σε έναν πόλεμο χαμένο. Να έχεις πάντα σκοπό σου τη νίκη.
Να την επιδιώκεις ακόμα κι όταν γνωρίζεις ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Οι έμποροι έχουν σκοπό το κέρδος. Οι πολεμιστές τη νίκη.
Ποιά νίκη όμως; Τη νίκη στη ζωή, όχι μόνο στη μάχη. Ηττημένος στη ζωή, τι αξία έχει

αν νικήσεις στη μάχη; 

Ηττημένος στον εαυτό σου, τι αξία έχει να νικήσεις τον αντίπαλο;
Αυτό μόνο μπορεί να επιθυμήσει πραγματικά ο πολεμιστής. 


Να αγωνίζεται εναντίον του εχθρού που υποδεικνύουν οι ανώτεροι του, αλλά, πρώτα απ όλα, να αγωνίζεται εναντίον του εαυτού του, εναντίον των ενστίκτων, των παθών, των αδυναμιών του.

Αυτή είναι η αντίληψη που μας διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους Έλληνες.

Γι αυτό μας θεωρούν απόκοσμους. Επειδή έχουμε πετύχει το ακατόρθωτο.


Μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις στηριγμένες στον πλούτο ή την καταγωγή.


Μια κοινωνία ομοίων. Αυτό είναι που εξαγριώνει όσους έχουν συμφέρον από την

διατήρηση της διαφορετικής κοινωνικής κατάστασης στις δικές τους πόλεις.

Γι αυτό δυσφημούν, συκοφαντούν, διασπείρουν ψέματα και τερατολογίες για μας.

Είμαστε στρατοκρατική κοινωνία; Σίγουρα ναι, αλλά για ποιον σκοπό;
Για να διαφυλάξουμε τα υλικά κεκτημένα μας, τις φτωχικές οικίες, τον ελάχιστο κλήρο,
τον ανύπαρκτο πλούτο;

Δεν νομίζω. Είμαστε οργανωμένοι στρατιωτικά μόνο και μόνο για να προστατεύσουμε

το μοναδικό, πράγματι, τρόπο ζωής μας. Την αντίληψη μια κοινωνίας ομοίων υπερασπιζόμαστε κι αυτό ακριβώς ενοχλεί τους ξένους.

Αυτό όμως που τους ενοχλεί, εμάς μας γοητεύει. Αυτό θέλουμε. Να ξεχωρίζουμε στο πλήθος. Όχι επειδή συσσωρεύσαμε πλούτο, αλλά επειδή καταφέραμε να ζούμε διαφορετικά την κάθε μικρή και ασήμαντη στιγμή, την κάθε λεπτομέρεια της ζωής"…





"Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των

ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.

Ποτέ από το χρέος μη κινούντες

δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε...."
________________________________________________  Καβάφης



* Αθηνάδης,  ήταν αυτός ο οποίος σκότωσε τον προδότη των Ελλήνων στις Θερμοπύλες  Εφιάλτη.    Ο Εφιάλτης είχε οδηγήσει μέσω ενός ορεινού περάσματος τους Πέρσες στα νώτα του ελληνικού στρατοπέδου. 
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Αθηνάδης τον σκότωσε για άλλο λόγο άσχετο με την προδοσία που είχε διαπράξει το θύμα του, παρόλα αυτά όμως «ἐτιμήθη μέντοι ὑπὸ Λακεδαιμονίων οὐδὲν ἧσσον»


Scholeio.com