Marco Polo may have discovered America






The Man who Began Europe's  Obsession 
with the East



       Marco Pollo was famous for his journey to China - and for his tall tales
Marco Polo was a 13th century Italian merchant from Venice. And while he wasn't the first European trader to travel into China, his detailed account of his journey, Book of the Marvels of the World or The Travels of Marco Polo, made him the most famous.

His tales of traveling the Silk Road through Eurasia and befriending the Mongol emperor of China Kublai Kahn captivated Europe and helped fuel the Western obsession with trading with the East. Christopher Columbus set sail for India in 1492 after having been inspired by his writing.

At age 17, Polo set off with his father and uncle - both Venetian merchants who grew wealthy trading with the east - on a journey to China. They returned 24 years later with a host of treasures and incredible tales.

The three Polos traveled over-land for three and a half years before reaching Kublai Kahn in China. The Kahn, one of the most powerful emperors to ever rule China, had met Polo's brother and uncle on a previous voyage. They were the first Western men the Kahn had ever seen.

In China, the Polo became close the the Khan - even carrying out missions across China and as far away as Burma as his emissary.  In 1292, the three Polo left China and traveled back to Italy - returning in 1295.


When he arrived in Venice, to find the city-state at war with the Republic of Genoa. He took up arms and was captured in 1296 following a naval battle.


From a Genovesi, he dictated the tail of his travels to his cellmate, who wrote them down into what later became The Travels of Marco Polo.

Polo was released in 1299 and married. He had two daughters and died at age 69.
__________________


. The map was reportedly drawn up by Marco Polo after he 'sailed across the Bering Straight' in the 1200s
. Comes from a trove of documents that are claimed to have been compiled by the Italian explorer's daughter
. Polo describes people who wore seal skins, ate only fish and lived in homes 'under the earth'
. Some claim he made it as far down the coast as modern day Seattle
. Authenticity has yet to be determined


An incredible new map could reveal that 13th century Italian explorer Marco Polo was actually the first European to discover America - more than two centuries before Christopher Columbus set sail for the New World.

A crude map drawn on sheepskin shows what appears to be the Bering Straight, Alaska, the Aleutian Islands and the west coast of North America.

'Map with Ship' comes from a trove of 14 documents that have just been studied in depth for the first time. They were found in the 1930s in a trunk in that belonged to an Italian immigrant who settled in San Jose, California.






The map offers accurate geographical representations to a modern satellite image of Alaska, the west coast and the Pacific. The Bering Straight



The incredible map that shows Marco Polo 
may have discovered America 
in the the 13th century - 200 years before Christopher Columbus


       The documents, reportedly written by Polo's daughter Bellala recount how the Venetian explorer met a Syrian trader on the Kamchatka Peninsula on the far eastern edge of the Asian continent then sailed across the Bering Straight to North America.
Before his voyage, the trader told Polo about a land far east - a 40 days voyage from Kamchatka, Smithsonian Magazine reports.
It is believed that if Polo sailed to North America, he would have crossed the Bering Straight - a 51-mile stretch of waster that connects the easternmost point of Asia to the westernmost point of Alaska.
This new land, the documents say, was called 'the Peninsula of Seals' and it was 'twice as far from China' as Kamchatka and Polo soon set sail in search of it.

Polo arrived, according to the documents, and discovered a people who wore seal skins, ate only fish and lived in homes 'under the earth,' according to the Smithsonian.











'Map with Ship': This sheepskin map is claimed to be a copy 
of a sketch Marco Polo made showing Alaska, 
the Aleutian Islands and the Bering Straight in the 13th century




He says that distortions in how the map is drawn - for example, the Bering Straight appears as a north-south passage and not an east-west passage - can be chalked up to magnetic distortions in Polo's compass readings that occur that close to the North Pole.

Calculating for the distortions shown on Polo's map, Thompson estimates that Polo made it all the way around Alaska and down to British Columbia before turning back.

Thompson, who described himself as a 'history detective,' posits that Polo even alluded to a 'Land of Darkness' beyond the plains of Mongolia, in the Travels of Margo Polo. He posits that Polo was referring to Alaska.


Thompson suggests that Polo's exploration could have been sent on a mission by Kublai Khan - the Mongol ruler of China whom Polo befriended.

Polo was meant to explore the far reaches of the empire in order to determine the source of furs, precious stones, gold, perfumes and dyes that were being imported into the Yuan Dynasty in China.

Carbon dating on one of the sheepskin maps reveals it was created in the 14th or 15th century - meaning that even if it is authentic, it is a copy of the original.

Still, the Bering Straight was not discovered until the mid-18th century - three hundred years after the document was made.

The ink on the map, however, has not been tested - meaning it could have been forged after the sheepskin was created.

Gunnar Thompson, a controversial historian and the author of MarcoPoloinSeattle.com, also studied the documents in depth and argues that the landmarks that Polo laid out match up with remarkable accuracy to Chinese maps that date from before Polo's time - as well as maps that came after.






Marco Polo's ship, pictured here in this engraving, reportedly sailed across the Bering Straight to the 
'Peninsula of Seals'
__________________________________________________  No 20




  Scholeio.com    

Ομακόειο, Η Καλλιέργεια της Ψυχής ήταν άκρως Απαραίτητη...



...πριν Δεχθεί τους Λόγους της Φιλοσοφίας.


Η λέξη ΟΜΑΚΟΕΙΟ είναι σύνθετη 
και αποτελείται από το ομού (μαζί) ακούμε την Εσωτερική Διδασκαλία, έννοια που εμπεριέχει ο ιερός υπέρτατος ήχος του ΟΜ. 

Το ΟΜΑΚΟΕΙΟ για πρώτη φορά ιδρύθηκε από τον Πυθαγόρα στα μέσα του 6ου π.Χ. αιώνα στον Κρότωνα της Νότιας Ιταλίας, της Μεγάλης τότε Ελλάδας, και αποτέλεσε την πρώτη αληθινή Σχολή Μύησης στην Εσωτερική Πνευματική Αλήθεια.

Όταν ο Πυθαγόρας έφθασε εις τον Κρότωνα της νοτίου Ιταλίας, με τους λόγους του έκανε τέτοια εντύπωση που άρχισαν να συρρέουν άνθρωποι από τις γειτονικές χώρες για να τον ακούσουν. 
Λέγεται πως την πρώτη του δημόσια ομιλία παρακολούθησαν πάνω από 2000 άτομα. Γοητευμένοι από τους λόγους του, οι πρώτοι εκείνοι ακροατές αποφάσισαν να μην επιστρέψουν εις τις ιδιαίτερες πατρίδες τους αλλά μετά των γυναικών και παιδιών των, να μείνουν κοντά του. 

Έκτισαν ένα τεράστιο οίκημα ομαδικής διδασκαλίας, που ονόμασαν Ομακοείον. Και αφού απεδέχθησαν ορισμένους Νόμους και παραγγέλματα από τον Πυθαγόρα ως θείες υποθήκες, έξω από τις οποίες τίποτε δεν έκαναν, παρέμειναν με ομόνοια μαζί με το σύνολο των μαθητών επευφημούμενοι και μακαριζόμενοι από τον περίγυρό των. Τις δε περιουσίες των έθεταν σε κοινή χρήση (κοινά τα των φίλων) και συγκατέλεγαν τον Πυθαγόρα μεταξύ των Θεών.



Η οργάνωση της 
Πυθαγορείου Αδελφότητος


Εντός της κοινότητος του Ομακοείου ο Πυθαγόρας προετοίμαζε τις ψυχές των ακροατών του με την βοήθεια της μουσικής κι έπαιζε συχνά την λύρα του ψάλλοντας αρχαίους παιάνες και στίχους του Ομήρου και Ησιόδου και δικές του συνθέσεις που χρησιμοποιούσε θεραπευτικά για να καταπραΰνει αρρώστιες τόσο της ψυχής όσο και του σώματος. 

Όσοι νέοι προσήρχοντο προς εκείνον για να διδαχθούν, τους υπέβαλλε πρώτα σε αυστηρή εξέταση. Ζητούσε να μάθει πώς συμπεριφέρονταν στις συναναστροφές με τους γονείς και λοιπούς συγγενείς. Επίσης ποιες ήταν οι επιθυμίες και οι φίλοι των και η συμπεριφορά που είχαν προς τους φίλους, πως και με ποιόν περνούσαν την ημέρα των, με ποια πράγματα χαιρόντουσαν και με ποια λυπόντουσαν. 

Εξέταζε ακόμη τα παράκαιρα γέλια, την σιωπή και την περιττή ομιλία των και πρόσεχε το παράστημα, το βάδισμα και την όλη κίνηση, αποβλέποντας από την φυσιογνωμία των νέων και από τα εξωτερικά γνωρίσματα της φύσεως να κάνει φανερά τα αφανή χαρακτηριστικά της ψυχής.
Όσους έκρινε κατάλληλους για να αρχίσουν να διδάσκονται, ο Πυθαγόρας υπέβαλλε σε τριετή απομόνωση, προκειμένου να διαπιστώσει ποια η σταθερότητα και η αληθινή φιλομάθειά των, κι επιπλέον εάν έχει προετοιμασθεί ικανοποιητικά ο νέος μαθητής ώστε να περιφρονεί τις τιμές. 

Κατόπιν επερχόταν το στάδιο της πενταετούς σιωπής, προς άσκηση της εγκράτειας, διότι τούτο είναι το δυσκολότερο κάθε εγκράτειας, το να συγκρατείται η γλώσσα. Ταυτόχρονα απείχαν απ' όλες τις έμψυχες τροφές και από μερικές ακόμη τροφές όχι έμψυχες αλλά που εμποδίζουν τον εξαγνισμό και την καθαρότητα του λογισμού. 

Πίσω από παραπέτασμα άκουγαν τον Πυθαγόρα δίχως να τον βλέπουν, συμμετέχοντας στην διδασκαλία μόνο με την ακοή για πολύ χρόνο, δίδοντας έτσι αποδείξεις των ηθικών στοιχείων του χαρακτήρος των. Κατά το διάστημα ετούτο της δοκιμασίας, τα υπάρχοντά των καθίσταντο κοινά και διδόταν στους εταίρους, τους μαθητές που ήσαν αποδεδειγμένα ικανοί.

Κατά την συνολική διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου, μάθαιναν να απέχουν από τον οίνο, να τρέφονται ελαφρά και να κοιμούνται λίγο, να περιφρονούν την ανθρώπινη δόξα και πλούτο και τα άλλα παρόμοια. 
Διδασκόντουσαν να δείχνουν ανυπόκριτο σεβασμό προς τους μεγαλύτερους ενώ με τους συνομίληκους να συμβιώνουν κατά όμοιο τρόπο ανεπίπλαστο και φιλόφρονα. Να ενισχύουν τους νεότερους και να τους προτρέπουν σε έργα αγαθά, δίχως φθόνο. 

Γενικώς να συμπεριφέρονται φίλια μεταξύ των, και ακόμη και προς μερικά από τα άλογα ζώα να συμπεριφέρονται δίκαια και με φυσικότητα. Όσοι εθεωρούντο άξιοι να μετάσχουν των θεωριών του Πυθαγόρου, εφ' όσον εκρίνοντο από την ζωή και την γενικότερη συμπεριφορά των, μετά την πενταετή σιωπή καθίσταντο "εσωτερικοί" και ονομάζονταν εταίροι. Οι εταίροι έβλεπαν τον Πυθαγόρα κατά την διδασκαλία και διδασκόντουσαν μαθηματικά και γεωμετρία. 
Όσοι αποδοκιμάζονταν κατά την ακουσματική περίοδο, ελάμβαναν πίσω την περιουσία των διπλή. Σ' αυτούς ωσάν να ήταν νεκροί ύψωναν μνήμα οι "Ομάκοοι", κι όταν τους συναντούσαν αργότερα, τους συμπεριφέρονταν σαν να ήταν κάποιοι άλλοι, διότι - έλεγαν - απέθαναν εκείνοι οι συμμαθητές των, τους οποίους εδίδασκαν με την προσδοκία να καταστούν καλοί και αγαθοί μέσω των μαθημάτων. 

Ανοργάνωτους, ατελείς και στείρους θεωρούσαν εκείνους που παρουσίαζαν δυσκολίες στη μάθηση. Ομοίως νεκρός εθεωρείτο κάποιος, αν μετέδιδε την πυθαγορική διδασκαλία σε αμύητους, δίχως τα κανονικά μαθήματα και δίχως να έχουν τα εφόδια των καταλλήλων θεωρητικών γνώσεων ούτε των μακροχρόνιων πρακτικών καθάρσεως της ψυχής.


Oil on Canvas 'ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ' by Krstic Snezana
Ο Πυθαγόρας δίδασκε πως δεν είναι δίκαιον να προσφέρεται σε όποιους κατά τύχη συναντούν αυτά που με τόσους αγώνες και σπουδή απεκτήθησαν, όπως ούτε τα μυστήρια των Ελευσινίων Θεών αποκαλύπτονται σε αμύητους. Ισόποσα άδικοι και ασεβείς είναι εκείνοι που το πράττουν. 
Χρειάζεται χρόνος για να απορριφθούν οι ηθικοί ρύποι που είχαν εισχωρήσει εντός των απαίδευτων ψυχών, μέχρι να καταστούν μετά από πολλά έτη ικανές προς αποδοχή των Πυθαγορείων διδαγμάτων. Ο Πυθαγόρας θεωρούσε πως πρέπει με φωτιά και με σίδερο και με κάθε άλλη μέθοδο να καθαρίσουν οι αφύσικες και βαθιά ριζωμένες επιθυμίες, πάθη και κακές έξεις και αφού η ψυχή απαλλαχθεί από όλα εκείνα τα κακά, τότε μόνο είναι δυνατόν να φυτευτεί κάτι χρήσιμο εντός της και να παιδαγωγηθεί. Η καλλιέργεια της ψυχής ήταν λοιπόν άκρως απαραίτητη πριν δεχθεί τους λόγους της φιλοσοφίας.
Ο Πυθαγόρας διέκρινε και χώριζε τους μαθητές του αναλόγως με την αξία του καθενός. Αφού δεν είχαν τα ίδια μορφωτικά αγαθά και φύση δεν ήταν δίκαιο να μετέχουν στα ίδια ακροάματα. Μετέδιδε στον καθένα την αναλογούσα μερίδα των λόγων που του ταίριαζε, προσφέροντας την ευεργεσία σε όλους κατά το δυνατόν, τηρώντας όμως την αναλογία της δικαιοσύνης κατά την διδασκαλία. Και άλλους αποκαλούσε Πυθαγορείους, άλλους Πυθαγοριστές (εδώ ο Ιάμβλιχος (νεοπλατωνικός φιλόσοφος, αραβικής καταγωγής) κάνει σύγκριση με τους χαρακτηρισμούς 'αττικός' και 'αττικιστής'). 
Και άλλους ανεκήρυξε "γνησίους" κι άλλους εθέσπισε να αποκαλούνται "ζηλωτές" εκείνων. Και όρισε να είναι κοινή η περιουσία των Πυθαγορείων και η συμβίωση των να διατηρείται καθ' όλο το χρονικό διάστημα της μαθητείας.


Διακρίνουμε λοιπόν δύο τύπους μαθητών εις το Ομακοείον:
1. Οι μαθητές, που επίσης ονομάζονταν "συνόντες" και ακούοντες ή ακουσματικοί. Αυτοί ήσαν οι "εξωτερικοί" και δεν ήταν γνήσιοι Πυθαγόρειοι (οι μαθηματικοί παρέδιδαν πως οι θεωρίες των ακουσματικών δεν καταγόταν από τον Πυθαγόρα αλλά από τον Ίππασο τον Κροτωνιάτη ή Μεταποντίνο).

Η φιλοσοφία τους είναι ακούσματα δίχως αποδείξεις και αιτιολογήσεις, αλλά εντολές ότι "έτσι πρέπει να πράττωνται". Επεδίωκαν να διαφυλάττουν ως θεϊκά δόγματα όσα άκουγαν να έχει πει ο Πυθαγόρας. Σώφρονες μεταξύ των θεωρούσαν όσους διατηρούσαν στο νου τους τα περισσότερα φιλοσοφικά ακούσματα.

Τα περισσότερα ρητά που διασώζονται ως πυθαγορικά παραγγέλματα ήταν στην πραγματικότητα από το στάδιο διδασκαλίας των ακουσματικών.

2. Oι εταίροι, που επίσης ονομάζονταν γνώριμοι και ομιλούντες ή μαθηματικοί. Αυτοί ήσαν οι "εσωτερικοί" και οι γνήσιοι Πυθαγόρειοι, διακρινόμενοι σε πολιτικούς, οικονομικούς και νομοθετικούς. Καθημερινά υπέβαλλαν τον εαυτό τους σε εξέταση: 
τι παρέβησα; 
τι είπα; 
τι έπρεπε να κάνω και δεν έκανα;

Η φιλοσοφία τους δεν έγινε ποτέ γνωστή αλλά ήταν βέβαιο πως περιελάμβανε εκτεταμένη μελέτη μαθηματικών και γεωμετρίας  καθώς εντρυφούσαν στην 'περί των ουρανίων επιστήμη'.
___________________________


Είκοσι πέντε αιώνες μετά το Ομακόειο του Πυθαγόρα, ενδιαφέρει και συγκινεί την ανθρώπινη ψυχή. 

Χρησιμοποιώντας το ίδιο όνομα (Ομακοείο Αθηνών) ίδρυσε το δικό του Εκπαιδευτήριο 2500 χρόνια μετά ο Έλληνας Πνευματικός Δάσκαλος Νικόλαος Α. Μαργιωρής (1913-1993) στην Αθήνα το 1976. 

Μερικά χρόνια μετά την μετάσταση του Δασκάλου 
Ν. Α. Μαργιωρή πέραν των τριών πρώτων μητρικών Ομακοείων (Αθηνών, Λαμίας και Τρικάλων) 
ιδρύθηκαν και νέα Ομακοεία: 

Στην Θεσσαλονίκη, στην Καλλιθέα Αθηνών, στον Πειραιά, στην Κέρκυρα, στην Ρόδο και στην Καρδίτσα ενώ μεμονωμένες δραστηριότητες αναπτύσσονται στην Κομοτηνή και στο Λουτράκι Κορινθίας.
______________________________________________



Scholeio.com